Promets pas la lune - Cheraze

Promets pas la lune

Sans lever la tête au ciel

Moi je déverse ma plume

Des écris et cris de peine

Je ris mon vécu

Les souvenirs reviennent

Pardonne mon allure si elle parait superficielle

Le passé m’a eu

Et le futur m’aura peut-être

je me suis pris des murs et des injures dans la tête

Je n’ai plus de fumée

J’ai trop enfumé mes rêves

Je n’ai plus de haine

Toujours cette musique dans la tête

Promets pas la lune

Sans lever la tête au ciel

Moi je déverse ma plume

Des écris et cris de peine

Je ris mon vécu

Les souvenirs reviennent

Pardonne mon allure si elle parait superficielle

On en veut toujours plus

On ne sait guérir de perdre

Me changer j’ai pas pu

Je ferai rien pour vouloir te plaire

Et malgré les déluges

Ma planète est entière

Partons à l’aventure

Un voyage au fond de nous même

Mais pardonner c’est rude

Comme le plus froid des hiver

L’argent ne rend pas riche

Mais ne pas en avoir nous perd

Allons-enfant de la rue

Le jour de gloire est loin derrière

Parlons nous d’amour sans qu’il n’y ai de brin de haine

Promets pas la lune

Sans lever la tête au ciel

Moi je déverse ma plume

Des écris et cris de peine

Je ris mon vécu

Les souvenirs reviennent

Pardonne mon allure si elle parait superficielle

Promets pas la lune

Sans lever la tête au ciel

Moi je déverse ma plume

Des écris et cris de peine

Je ris mon vécu

Les souvenirs reviennent

Pardonne mon allure si elle parait superficielle

Promets pas la lune

Sans lever la tête au ciel

Moi je déverse ma plume

Des écris et cris de peine

Je ris mon vécu

Les souvenirs reviennent

Pardonne mon allure si elle parait superficielle

Beloof de maan niet

Zonder je hoofd naar de hemel te heffen

Ik stort mijn pen uit

Geschriften en kreten van verdriet

Ik lach om mijn leven

De herinneringen komen terug

Vergeef mijn uiterlijk als het oppervlakkig lijkt

Het verleden heeft me te pakken

En de toekomst mag mij hebben

Ik kreeg muren en beledigingen in mijn hoofd

Ik heb geen rook meer

Ik rookte mijn dromen te veel

Ik heb geen haat meer

Altijd deze muziek in het hoofd

Beloof de maan niet

Zonder je hoofd naar de hemel te heffen

Ik stort mijn pen uit

Geschriften en kreten van verdriet

Ik lach om mijn leven

De herinneringen komen terug

Vergeef mijn uiterlijk als het oppervlakkig lijkt

We willen altijd meer

We weten niet hoe we verliezen moeten genezen

Verander me, ik kon het niet

Ik zal alles doen om je een plezier te doen

En ondanks de overstromingen

Mijn planeet is heel

Laten we op een avontuur gaan

Een reis diep in onszelf

Maar vergeven is moeilijk

Zoals de koudste winters

Geld maakt je niet rijk

Maar als we er geen hebben, verliezen we ons

Laten we gaan straatjongen

De dag van glorie ligt ver achter ons

Laten we het hebben over liefde zonder een greintje haat

Beloof de maan niet

Zonder je hoofd naar de hemel te heffen

Ik stort mijn pen uit

Geschriften en kreten van verdriet

Ik lach om mijn leven

De herinneringen komen terug

Vergeef mijn uiterlijk als het oppervlakkig lijkt

Beloof de maan niet

Zonder je hoofd naar de hemel te heffen

Ik stort mijn pen uit

Geschriften en kreten van verdriet

Ik lach om mijn leven

De herinneringen komen terug

Vergeef mijn uiterlijk als het oppervlakkig lijkt

Beloof de maan niet

Zonder je hoofd naar de hemel te heffen

Ik stort mijn pen uit

Geschriften en kreten van verdriet

Ik lach om mijn leven

De herinneringen komen terug

Vergeef mijn uiterlijk als het oppervlakkig lijkt