Expedição - Checklist

Eu querendo ver o que me impede de saber

Buscar tudo o que preciso pra sentir

Algo sincero, sim, quero seguir

Mas crescer é me descobrir

Sei que o ser-humano não vive sem lei

Mas duas filas de peão pra um rei

Faz a maioria nascer pra servir

Só há indício que aqui é um hospício

Ver o simples distrai

É uma novela a cada impulso

Se deixar, pensamento corrói

Vira uma faca e corta os pulsos

Muito cedo pra um recomeço

Nem tão tarde pra despedir

Sentimento guia pra um beco

Trilha interna até reluzir

Sentimentos eternizam o sabor da emoção

Peço desculpas, deixei o coração agir na hora errada

Humanidade sentindo que a jornada é deixada pra trás

Paz.

Quem traz até nós?

Sempre soube que senti sua voz

Sussurrando em meu ouvido

O segredo do sentido da vida

É saber seguir sentindo a vida no tempo vivido

Assim eu sigo

Expressando todo o tempo que não existe

Ainda, sim, a gente insiste em deixá-lo dominar

O mundo que não te deu asas

Te deu um coração, imaginação

Sempre consegui voar

Sempre consegui deixar de lado

Tudo aquilo que feria a pureza interna

A fraqueza hiberna

Tremendo as pernas

Qual é a sensação de não viver e apenas se deixar levar?

Ik wil zien wat me ervan weerhoudt het te weten

Zoek naar alles wat ik nodig heb om te voelen

Iets oprechts, ja, ik wil volgen

Maar opgroeien is mezelf ontdekken

Ik weet dat de mens niet zonder wet leeft

Maar twee pionrijen voor een koning

Het maakt de meerderheid geboren om te dienen

Er is alleen bewijs dat dit een gekkenhuis is

Het simpele zien leidt af

Het is een soap bij elke impuls

Als je het toelaat, corroderen gedachten

Verandert in een mes en snijdt de polsen

Te vroeg voor een doorstart

Niet te laat om afscheid te nemen

Gevoel gidsen naar een steegje

Innerlijk pad om te schitteren

Gevoelens vereeuwigen de smaak van emotie

Mijn excuses, ik liet mijn hart op het verkeerde moment handelen

De mensheid voelt dat de reis achter de rug is

Vrede.

Wie brengt ons?

Ik heb altijd geweten dat ik je stem voelde

Fluisterend in mijn oor

Het geheim van de zin van het leven

Het is weten hoe je het leven kunt blijven voelen in de geleefde tijd

Dus ik volg

De hele tijd uitdrukken die niet bestaat

Toch staan ​​we erop hem te laten domineren

De wereld die je geen vleugels gaf

Gaf je een hart, verbeelding

Ik kon altijd vliegen

Ik heb het altijd opzij weten te zetten

Alles wat innerlijke zuiverheid schaadt

Zwakte overwintert

Trillende benen

Hoe voelt het om niet te leven en jezelf gewoon te laten gaan?