Quarentina - Chano

Antenoche de milagro no perdiste el alma

No fuiste la otra, no ibas con la magia que

Hace como 17 años que no paro de olvidarme

Y que no para de llover

Un instante de tu onda, el milagro que fue hacer

Mi caramelito de café

Hasta que no baje la marea

Y se lleve a tus ojos hasta desaparecer

Cambio, cambia

Cambiaré

Mientras tanto me psicopateo

No me olvido que tus ojos me salvaron anteayer

Si mi vida es, si mi vida es

Si mi vida s con vos

Y en lo inevitable d lo inevitable

Que me encierren con vos

Y al amanecer de un atardecer en Noviembre

Cambiaría por vos

Ante nada nunca educación sentimental

Que diría el loco de Flaubert

Hice que me hagan algo raro

Mientras hago como nunca lo que nunca supe hacer

Cambio, cambia

Cambiaré

Antes que me toquen los recuerdos

Y me lleve la marea voy a desaparecer

Si mi vida es, si mi vida es

Si mi vida es con vos

Y en lo inevitable de lo inevitable

Que me encierren con vos

Y al amanecer de un atardecer en Noviembre

Cambiaría por vos

Cambio, cambia

Cambiaré

Si mi vida es, si mi vida es

Si mi vida es con vos

Y en lo inevitable de lo inevitable

Que me encierren con vos

Y al amanecer de un atardecer de Noviembre

Cambiaría por vos

Si mi vida es, si mi vida es

Si mi vida es con vos

Y en lo inevitable de lo inevitable

Que me encierren con vos

Y al amanecer de un atardecer de Noviembre

Cambiaría por vos

Si mi vida es

Y en lo inevitable

Cambiaría por vos

Wondernacht ervoor, je hebt je ziel niet verloren

Je was de ander niet, je ging niet met de magie mee

Het is ongeveer 17 jaar geleden dat ik niet kan stoppen mezelf te vergeten

En dat het maar niet stopt met regenen

Een moment van je zwaai, het wonder dat ging maken

Mijn koffiebonbon

Totdat het eb wordt

En neem je ogen om te verdwijnen

veranderen, veranderen

Ik zal veranderen

Ondertussen psychopathiseer ik

Ik vergeet niet dat je ogen me eergisteren hebben gered

Als mijn leven is, als mijn leven is

Als mijn leven bij jou is

En in het onvermijdelijke van het onvermijdelijke

dat ze me samen met jou opsluiten

En bij het aanbreken van een zonsondergang in november

Ik zou voor je veranderen

Vóór alles nooit sentimenteel onderwijs

Wat zou de gek van Flaubert zeggen?

Ik liet ze iets raars met me doen

Terwijl ik als nooit tevoren doe wat ik nooit wist te doen

veranderen, veranderen

Ik zal veranderen

Voordat de herinneringen me raken

En het tij neemt me mee, ik zal verdwijnen

Als mijn leven is, als mijn leven is

Als mijn leven bij jou is

En in het onvermijdelijke van het onvermijdelijke

dat ze me samen met jou opsluiten

En bij het aanbreken van een zonsondergang in november

Ik zou voor je veranderen

veranderen, veranderen

Ik zal veranderen

Als mijn leven is, als mijn leven is

Als mijn leven bij jou is

En in het onvermijdelijke van het onvermijdelijke

dat ze me samen met jou opsluiten

En bij het aanbreken van een zonsondergang in november

Ik zou voor je veranderen

Als mijn leven is, als mijn leven is

Als mijn leven bij jou is

En in het onvermijdelijke van het onvermijdelijke

dat ze me samen met jou opsluiten

En bij het aanbreken van een zonsondergang in november

Ik zou voor je veranderen

als mijn leven is

en in het onvermijdelijke

Ik zou voor je veranderen