Piezas - Chaman & Black Jackets

Escribo con el cuarto lleno de humo gris

Tengo el mundo bajo mis pies

El tiempo vuela, a veces no perdona perder

Haciendo el camino vi lo que es capaz de hacer la fe

La sencillez sorprende, el pasado tiende a volver

Viendo desde mi ventana el barrio en el que crecí

Intentando superarme día a día, armado de valor

Antes de meterme en la cama pensaré en ti

Voy a escribir unas frases y a rezar por los dos

Estoy tratando de olvidar

De verme sonreír

De hacer lo que yo quiera hacer

El sol se esconde un día más

La noche vuelve en sí

La suerte es fortuita y cruel

Aquí hay miradas que desprenden soledad

Aquí hay quien no confía en nadie

Otros luchamos por salir del barrizal

Con lágrimas sudor y sangre

Quisiera arreglar este país

Donde la corrupción apesta

Donde hay miles de familias que se mueren de miedo

Quisiera un mundo sin violencia

Volver a los noventa

Quitarte esa venda y hacerte ver más allá de tu ego

Yo me mantengo atento, soy sincero en el papel

Trato a los traidores como tal

Tú ante todo cumple tu palabra

Mas el tiempo hará de juez

La verdad siempre resplandece al final

Tacho un día más

Espero la calma que hay tras la tormenta

Lucho mes a mes

Abrigo la esperanza, de no quedarme sin fuerzas

Miro por mí

Respondo por mis actos, cuido de mis letras

Aprenderás si apuestas lo que tiene y lo que cuesta arriesgar

No desesperes si no salen las cuentas

Tacho un día más

Espero la calma que hay tras la tormenta

Lucho mes a mes

Abrigo la esperanza, de no quedarme sin fuerzas

Miro por mí

Respondo por mis actos, cuido de mis letras

Solo créete la mitad de todo lo que te han contado

Solo cuando se hable claro, chico, encajaremos piezas

Check-check-check this out

Hay quien solo piensa en uno mismo pero no hay dos sin tres

Tú, chica, quieres perlas, bienes materiales, una isla al sol

Yo tengo empuje, inquietud por conocer

Como Miguel, lágrimas negras, como Eliades, sublime ilusión

Intentando concentrarme frente al folio en blanco

Me caigo, me levanto, la vida me quita y me da

Yo sé quién soy, sé que me odian unos cuantos

Mas llevo una década escupiendo la puta verdad

Tras el cristal del 802

Luces naranjas iluminan la ciudad

Tú y mil toyacos más pegados al ordenador

Jugando a ver quién es más real

Amigo aquí la suerte viene y va

Aquí el que no tiene se acostumbra a imaginar

Admiro la constancia de los genios, pues no existe un gran talento sin una gran

voluntad

Recuerda de dónde vienes

Con fuerza afronto un nuevo día

Gran parte de mí en Lisboa, gran parte de mí en Pavía

Hoy estoy pagando por mis fallos

Mas lo triste es que nada resiste el paso de los años

Escucho al sabio con rendida atención

Soy la misma persona en el parque y en el escenario

Cada tropiezo me sirvió de lección

Que Dios bendiga a los chavales de barrio

Tacho un día más

Espero la calma que hay tras la tormenta

Lucho mes a mes

Abrigo la esperanza, de no quedarme sin fuerzas

Miro por mí

Respondo por mis actos, cuido de mis letras

Aprenderás si apuestas lo que tiene y lo que cuesta arriesgar

No desesperes si no salen las cuentas

Tacho un día más

Espero la calma que hay tras la tormenta

Lucho mes a mes

Abrigo la esperanza, de no quedarme sin fuerzas

Miro por mí

Respondo por mis actos, cuido de mis letras

Solo créete la mitad de todo lo que te han contado

Solo cuando se hable claro, chico, encajaremos piezas

Ik schrijf met de kamer vol grijze rook

Ik heb de wereld onder mijn voeten

De tijd vliegt, soms vergeeft het niet om te verliezen

De weg makend zag ik waartoe het geloof in staat is

Eenvoud verrast, het verleden komt vaak terug

Vanuit mijn raam kijkend naar de buurt waar ik ben opgegroeid

Ik probeer mezelf dag na dag te verbeteren, gewapend met moed

Voordat ik naar bed ga zal ik aan je denken

Ik ga wat zinnen schrijven en voor ons beiden bidden

Ik probeer het te vergeten

Om me te zien glimlachen

Om te doen wat ik wil doen

De zon gaat nog een dag schuil

De nacht komt tot zichzelf

Geluk is toevallig en wreed

Hier zijn looks die eenzaamheid uitstralen

Hier zijn er die niemand vertrouwen

Anderen worstelen om uit het moeras te komen

Met tranen zweet en bloed

Ik zou dit land willen verbeteren

waar corruptie slecht is

Waar duizenden families sterven van angst

Ik wil een wereld zonder geweld

terug naar de jaren negentig

Doe die blinddoek af en laat je verder kijken dan je ego

Ik blijf op de hoogte, ik ben oprecht op papier

Ik behandel verraders als zodanig

U houdt zich vooral aan uw woord

Maar de tijd zal de rechter zijn

De waarheid schijnt uiteindelijk altijd

Ik streep nog een dag door

Ik hoop op de rust die er is na de storm

Ik vecht maand na maand

Ik koester hoop, om niet zonder kracht te komen te zitten

ik zoek mij

Ik sta in voor mijn daden, ik verzorg mijn brieven

Je leert als je inzet wat je hebt en wat het kost om te riskeren

Wanhoop niet als de rekeningen niet uitkomen

Ik streep nog een dag door

Ik hoop op de rust die er is na de storm

Ik vecht maand na maand

Ik koester hoop, om niet zonder kracht te komen te zitten

ik zoek mij

Ik sta in voor mijn daden, ik verzorg mijn brieven

Geloof maar de helft van alles wat je is verteld

Pas als het duidelijk is, jongen, passen we stukjes

Check-check-check dit eens

Er zijn mensen die alleen aan zichzelf denken, maar er zijn geen twee zonder drie

Jij meid wil parels, materiële goederen, een eiland in de zon

Ik heb drive, rusteloosheid om te weten

Net als Miguel, zwarte tranen, zoals Eliades, sublieme illusie

Ik probeer me te concentreren voor de lege pagina

Ik val, ik sta op, het leven neemt me en geeft me

Ik weet wie ik ben, ik weet dat sommigen me haten

Maar ik spuug al tien jaar de verdomde waarheid

Achter het glas van 802

Oranje lichten verlichten de stad

Jij en duizend andere toyaco's gekluisterd aan de computer

Spelen om te zien wie realistischer is

Vriend hier geluk komt en gaat

Hier went degene die niet heeft aan verbeeldingskracht

Ik bewonder de standvastigheid van genieën, want er is geen groot talent zonder grootsheid

Zullen

Onthoud waar je vandaan komt

Met kracht ga ik een nieuwe dag tegemoet

Veel van mij in Lissabon, veel van mij in Pavia

Vandaag betaal ik voor mijn mislukkingen

Maar het trieste is dat niets het verstrijken van de jaren weerstaat

Ik luister naar de wijze met overgegeven aandacht

Ik ben dezelfde persoon in het park en op het podium

Elke tegenslag diende mij als een les

God zegene de buurtkinderen

Ik streep nog een dag door

Ik hoop op de rust die er is na de storm

Ik vecht maand na maand

Ik koester hoop, om niet zonder kracht te komen te zitten

ik zoek mij

Ik sta in voor mijn daden, ik zorg voor mijn teksten

Je leert als je inzet wat je hebt en wat het kost om te riskeren

Wanhoop niet als de rekeningen niet uitkomen

Ik streep nog een dag door

Ik hoop op de rust die er is na de storm

Ik vecht maand na maand

Ik koester hoop, om niet zonder kracht te komen te zitten

ik zoek mij

Ik sta in voor mijn daden, ik verzorg mijn brieven

Geloof maar de helft van alles wat je is verteld

Pas als het duidelijk is, jongen, passen we stukjes