Void - Chains

WHEN THE WINDS SHAKE AND STRIP THE TREES, AND LEAVES TURN GRAY;

I DON’T WANT TO

REMAIN TO SEE THE GOOD DECAY

AND I WON’T STAY TO SAY GOODBYE, WHEN YOU KNOW NOT WHAT YOU DO TO ME

YOU’RE ONLY HUMAN HOW CAN YOU SEE?

THE SORROW YOU INSTILL IN ME YOU CANNOT KNOW

ANCHOR KEEPS ON DRAGGING ME DOWN, EVEN DEEPER TO THE BOTTOM OF THIS PAIN

I SCREAM SO LOUD, BUT I CAN’T FIGURE OUT WHY YOU DON’T HEAR A WORD THAT I SAY

ANCHOR KEEPS ON DRAGGING ME DOWN, I KEEP KICKING BUT I CAN’T GET AWAY

ALONE WITH MY SINS, I’M IMPRISONED WITHIN MY OWN HEAD, AND I SEE NO ESCAPE

I WILL DROWN MYSELF IN THIS SEA TO KILL THIS PAIN WHEN THE STINGS OF EXISTENCE

SEE NO REMEDY

I’LL LEAVE THIS PLACE—THE PURGATORY WITHIN ME—AND FILL THE VOID WITH THESE

THIEVES OF SLEEP, TO OVERCOME THE SOLITUDE OF LETTING GO

I STAND AND I SUFFER, BUT I CAN’T RECOVER

I’M CUT TOO DEEP

THE DARKEST PARTS OF ME ARE BURIED UNDERNEATH NOW, AND THAT’S WHERE THEY’LL

REMAIN

TEMPTATION, TAKE ME AND MAKE ME FORGET

REFLECTION REPLACED WITH SHAME AND REGRET

I WILL LEAVE THIS PLACE

WANNEER DE WINDS DE BOMEN SCHUDDEN EN STRIJDEN EN DE BLADEREN GRIJS WORDEN;

IK WIL HET NIET

BLIJF OM HET GOEDE VERVAL TE ZIEN

EN IK BLIJF NIET OM AFSCHEID TE ZEGGEN, WANNEER JE NIET WEET WAT JE MET MIJ DOET

JE BENT ALLEEN MENS HOE KUN JE ZIEN?

HET VERDRIET DAT JE IN MIJ BENT, KUNT JE NIET WETEN

HET ANKER BLIJFT ME NAAR BENEDEN SLEPEN, NOG DIEPER NAAR DE BODEM VAN DEZE PIJN

IK SCHREEUW ZO LUID, MAAR IK KAN NIET BEOORDELEN WAAROM JE GEEN WOORD HOORT DAT IK ZEG

ANKER BLIJFT MIJ NAAR BENEDEN SLEPEN, IK BLIJF SCHOPPEN MAAR IK KAN NIET WEGKOMEN

ALLEEN MET MIJN ZONDEN, BEN IK GEVANGEN IN MIJN EIGEN HOOFD, EN IK ZIE GEEN ONTSNAPPING

IK ZAL MEZELF IN DEZE ZEE VERDRINKEN OM DEZE PIJN TE DODEN WANNEER DE BESTAAN STIJGT

ZIE GEEN RECHTSMIDDEL

IK ZAL DEZE PLAATS VERLATEN - HET VAGEVUUR IN MIJ - EN DE LEEGTE MET DEZE VULLEN

DIEVEN VAN SLAAP, OM DE EENZAAMHEID VAN LOSLATEN TE OVERWINNEN

IK STA EN IK LIJD, MAAR IK KAN NIET HERSTELLEN

IK BEN TE DIEP

DE DONKERSTE DELEN VAN MIJ ZIJN NU ONDER DE GROND BEGRAVEN, EN DAAR ZULLEN ZE

BLIJVEN

VERLEIDING, NEEM ME EN MAAK ME VERGETEN

REFLECTIE VERVANGEN MET SCHAAMTE EN SPIJT

IK ZAL DEZE PLAATS VERLATEN