Narrow Gate - Centuries Apart

This path unbeaten leads me to doubt the success that it promises.

Seeming alone, I will fight the battle which I will lose to myself.

I blame clarity, ignorance and my own pride;

The only driving force.

Regret I won’t, though the spite builds a bitter unfamiliar climax.

These walls are thin and my morale is thinning.

How can I be so sure in a time where only wrong distracts me?

I am torn to desperation beyond my own doubts.

The path only narrows itself ahead and options diminish from the sealed fate.

I hope and fear that I am fearless.

I’ll fight the battle, I’ll lose to myself.

Dit ongeslagen pad brengt me ertoe te twijfelen aan het succes dat het belooft.

Omdat ik alleen lijk, zal ik de strijd strijden die ik van mezelf zal verliezen.

Ik geef de schuld aan duidelijkheid, onwetendheid en mijn eigen trots;

De enige drijvende kracht.

Spijt dat ik dat niet zal doen, hoewel de wrok een bittere onbekende climax opbouwt.

Deze muren zijn dun en mijn moreel wordt dunner.

Hoe kan ik zo zeker zijn in een tijd waarin alleen het verkeerde me afleidt?

Ik ben tot wanhoop verscheurd buiten mijn eigen twijfels.

Het pad vernauwt zich alleen maar verder en opties nemen af ​​van het bezegelde lot.

Ik hoop en vrees dat ik onverschrokken ben.

Ik zal de strijd aangaan, ik zal van mezelf verliezen.