Weekend - CASTO

Se chiudo gli occhi attorno non ho più scuse

Mi scuso se abuso di discorsi da grandi, ah

Il fatto è che sarebbe meglio da nudi e perduti

E mi illudi coi tuoi stupidi giochi che

Che mi ricordano di starti lontano

Che so a memoria come finirà qua

Che nel bicchiere c'è qualcosa di strano

Sto tra il dolce e l’amaro e le mie opportunità

Ma resto io, sì

Nella mia testa

È colpa mia, sì

Se poi la perdo

E cerco te, sì

Nella tempesta

E sto qua

E fuori non è come ricordavo un po' di anni fa

E se chiedo di te nei miei trip torno sempre in quel lurido bar

E fuori non è come ricordavo un po' di anni fa

E se chiedo di te nei miei trip torno sempre in quel lurido bar

Restiamo a odiarci per il resto del weekend

Io che ho perso il sapore anche della sobrietà

Perdo la calma se parli con le amiche

In questa città che uccide il tempo non passa mai

E mi ricordano di starti lontano

Che so a memoria come finirà qua

Che nel bicchiere c'è qualcosa di strano

Sto tra il dolce e l’amaro e le mie opportunità

Ma resto io, sì

Nella mia testa

È colpa mia, sì

Se poi la perdo

E cerco te, sì

Nella tempesta

E sto qua

E fuori non è come ricordavo un po' di anni fa

E se chiedo di te nei miei trip torno sempre in quel lurido bar

E fuori non è come ricordavo un po' di anni fa

E se chiedo di te nei miei trip torno sempre in quel lurido bar

Als ik mijn ogen om me heen sluit, heb ik geen excuses meer

Het spijt me als ik volwassen toespraken misbruik, ah

Het feit is dat het beter naakt en verloren zou zijn

En dat bedrieg je me met je stomme spelletjes

Dat herinnert me eraan om bij je uit de buurt te blijven

Dat ik uit mijn hoofd weet hoe het hier zal aflopen

Dat er iets vreemds in het glas zit

Ik zit tussen zoet en bitter en mijn kansen

Maar ik blijf, ja

In mijn hoofd

Het is mijn schuld, ja

Als ik het dan verlies

En ik ben op zoek naar jou, ja

In de storm

En ik ben hier

En buiten is het niet zoals ik me een paar jaar geleden herinnerde

En als ik tijdens mijn reizen naar je vraag, ga ik altijd terug naar die smerige bar

En buiten is het niet zoals ik me een paar jaar geleden herinnerde

En als ik tijdens mijn reizen naar je vraag, ga ik altijd terug naar die smerige bar

We blijven elkaar de rest van het weekend haten

Ik die zelfs de smaak van soberheid heb verloren

Ik verlies mijn kalmte als je met vrienden praat

In deze stad die doodt, verstrijkt de tijd nooit

En ze herinneren me eraan om bij je uit de buurt te blijven

Dat ik uit mijn hoofd weet hoe het hier zal aflopen

Dat er iets vreemds in het glas zit

Ik zit tussen zoet en bitter en mijn kansen

Maar ik blijf, ja

In mijn hoofd

Het is mijn schuld, ja

Als ik het dan verlies

En ik ben op zoek naar jou, ja

In de storm

En ik ben hier

En buiten is het niet zoals ik me een paar jaar geleden herinnerde

En als ik tijdens mijn reizen naar je vraag, ga ik altijd terug naar die smerige bar

En buiten is het niet zoals ik me een paar jaar geleden herinnerde

En als ik tijdens mijn reizen naar je vraag, ga ik altijd terug naar die smerige bar