Wilt over Time -

If I praise the struggle of every day

That I spent wishing November to turn into May

With every second I contemplate

If the rush is making up for my mind’s decay

This one is for all the souls I carried along with me

Relive the past

To feel what certainly will come to be

Old hearts beat half speed

Oh how it made me

Repeat what has been done

And hope that I will learn

A sea of risks to take, and make, regret a parable

Foundations chipped away, replaced, with gold of glory days

My time is moving way too fast

Try to run and make the feeling last

The twelve hours that I lost back then

Are haunting me again

They haunt me again

They haunt me again

This is forever

As far as f’can see

Nostalgia is not

Not what it used to be

Is it too late?

Never too late

Never Though distinctions are far and few

This essence keep pulling through

Pick up your bones, rebuild anew

Since nineteen ninety two

Als ik de strijd van elke dag prijs

Dat ik heb doorgebracht met wensen dat november in mei zou veranderen

Met elke seconde die ik overweeg

Als de haast het verval van mijn geest goedmaakt

Deze is voor alle zielen die ik met me meedroeg

Herbeleef het verleden

Om te voelen wat zeker zal worden

Oude harten kloppen op halve snelheid

Oh wat heeft het me gemaakt

Herhaal wat is gedaan

En ik hoop dat ik zal leren

Een zee van risico's om een ​​gelijkenis te nemen en te laten betreuren

Funderingen afgebroken, vervangen, met goud der gloriedagen

Mijn tijd gaat veel te snel

Probeer te rennen en het gevoel te laten duren

De twaalf uur die ik toen verloor

Zijn me weer aan het achtervolgen

Ze achtervolgen me weer

Ze achtervolgen me weer

Dit is voor altijd

Voor zover ik kan zien

Nostalgie is niet

Niet meer wat het was

Het is te laat?

Nooit te laat

Nooit Hoewel verschillen ver en weinig zijn

Deze essentie blijft doortrekken

Raap je botten op, bouw opnieuw op

Sinds negentien tweeënnegentig