The Third Heaven - CARMAN

I was still aware of those around me

I could hear their cries and sense their grief

But was physically incapable

Of responding to them in any way

There was surprisingly no sensation of death

But without doubt, I knew I was dying

As my spirit and body naturally

And without effort began to separate

An entirely new dimension of reality unfolded

Like the slow opening of a rare flower

Celestial mysteries were revealed from beyond

The atmosphere was permeated

With the healing melody of an invisible choir

And I knew I had entered the domain of the living God

My eyes beheld a vast concourse of souls from every nation

Dressed in the spotless garments of the redeemed

With a loud voice they echoed praises to their King

I saw a mighty throne around which was seated

Four and twenty elders with crowns of glory

And like the sound of rushing waters they began to sing

Holy, holy, holy

They sang

Holy, holy, holy

I heard them say

Holy, holy, holy is the Lord

They said

Holy, holy, holy

Holy, holy, holy

Holy, holy, holy is Lord

The whole principle of living was different

Food and water wasn’t needed to sustain life

There was no mental agony, tears

Source of tears or any physical pain

Light did not come from one source like the sun

But God’s glory illuminated everything

So shadows did not exist, neither did elemental changes

Like snow, storms or even rain

Then, in all of it’s pristine graduer, I saw the Holy City

Suspended like a cube at the expanse of eternity

Fifteen hundred miles high and just as deep as it was wide

Indescribable colors were refracting everywhere

From the precious stones it was made of

With twelve angels guarding the gates

Fashioned from one solid pearl on each side

Then, from behind me, I could sense the presence

Of one whose virtue shot through the very fibers of my being

As I slowly turned, a glorious radiance consumed my eyes

His silhouette was backdropped by the immense sea of glass

And for the very first time

My eyes beheld one altogether lovely

The Lily of the Valley, the Fairest of Ten Thousands

My Lord, my Saviour Jesus Christ

I threw up my hands and cried

Holy, holy, holy

Holy, holy, holy

Holy, holy, holy is the Lord

My soul said

Holy, holy, holy

Holy, holy, holy

Holy, holy, holy is the Lord

His eyes were filled with tenderness

Encouragement, strength and love

His countenance proclaimed He knew everything

There was to know or ever worth knowing

Being with Him was to have everything I ever wanted

Be everything I ever imagined

And arrive at everywhere I only dreamed of going

Then the same Voice that spoke the worlds into existence

Spoke my name in affectionate tones

He said, «My beloved child, there are those left behind

Who are deeply grieved at your death

They’ve prayed I return you to your earthly life

And because of their faithfulness to Me

I am willing to grant their request»

I said, «Lord, if my loved ones only knew

The limitless wonders of Heaven

If they could steal but one brief glimpse of glory

I know what they would do»

«Because they loved me, they’d never ask

That I return to the confines of my human body

Lord, I can’t go back, please let me stay with You»

For You are the resurrection of the life

The Son of the Living God

You’re the only one worthy of honor

And glory and power and praise

Master, only You make all things new

For You alone are Lord and God, Saviour and King

And forever and ever, throughout all eternity

I’ll join the hosts of heaven

As they praise You day, after day, after day singing

Lord of all the Earth

Forever He shall reign

Lord of glory, lamb of God

And holy is His name

My soul says

Lord of all the Earth

Forever He shall reign

Lord of glory, lamb of God

And holy is His name

And holy is His name

Ik was me nog steeds bewust van de mensen om me heen

Ik kon hun gehuil horen en hun verdriet voelen

Maar was fysiek niet in staat

Om op welke manier dan ook op hen te reageren

Er was verrassend genoeg geen gevoel van de dood

Maar zonder twijfel wist ik dat ik dood ging

Als mijn geest en lichaam natuurlijk

En zonder moeite begon te scheiden

Een geheel nieuwe dimensie van de realiteit ontvouwde zich

Zoals de langzame opening van een zeldzame bloem

Hemelse mysteries werden van buitenaf onthuld

De sfeer was doordrongen

Met de helende melodie van een onzichtbaar koor

En ik wist dat ik het domein van de levende God was binnengegaan

Mijn ogen zagen een enorme menigte zielen uit elke natie

Gekleed in de smetteloze kleding van de verlosten

Met luide stem weergalmden ze hun koning

Ik zag een machtige troon waarrond gezeten was

Vier en twintig oudsten met kronen van glorie

En als het geluid van stromend water begonnen ze te zingen

Heilig, heilig, heilig

Ze zongen

Heilig, heilig, heilig

Ik hoorde ze zeggen:

Heilig, heilig, heilig is de Heer

Ze zeiden

Heilig, heilig, heilig

Heilig, heilig, heilig

Heilig, heilig, heilig is Heer

Het hele levensprincipe was anders

Voedsel en water waren niet nodig om in leven te blijven

Er was geen mentale pijn, tranen

Bron van tranen of fysieke pijn

Licht kwam niet van één bron zoals de zon

Maar Gods glorie verlichtte alles

Er bestonden dus geen schaduwen, en ook geen elementaire veranderingen

Zoals sneeuw, stormen of zelfs regen

Toen, in al zijn ongerepte afstudeerder, zag ik de Heilige Stad

Opgehangen als een kubus aan de uitgestrektheid van de eeuwigheid

Vijftienhonderd mijl hoog en net zo diep als breed

Onbeschrijfelijke kleuren braken overal

Van de edelstenen waarvan het is gemaakt

Met twaalf engelen die de poorten bewaken

Gemaakt van één stevige parel aan elke kant

Toen, van achter me, kon ik de aanwezigheid voelen

Van iemand wiens deugd door de vezels van mijn wezen schoot

Terwijl ik me langzaam omdraaide, verteerde een glorieuze uitstraling mijn ogen

Zijn silhouet werd op de achtergrond gezet door de immense zee van glas

En voor de allereerste keer

Mijn ogen zagen er een heel mooi

Het lelietje-van-dalen, de mooiste van de tienduizenden

Mijn Heer, mijn Verlosser Jezus Christus

Ik stak mijn handen in de lucht en huilde

Heilig, heilig, heilig

Heilig, heilig, heilig

Heilig, heilig, heilig is de Heer

Mijn ziel zei:

Heilig, heilig, heilig

Heilig, heilig, heilig

Heilig, heilig, heilig is de Heer

Zijn ogen waren gevuld met tederheid

Aanmoediging, kracht en liefde

Zijn gelaat verkondigde dat Hij alles wist

Er was om te weten of ooit de moeite waard om te weten

Bij Hem zijn betekende alles hebben wat ik ooit wilde

Wees alles wat ik me ooit had voorgesteld

En kom overal waar ik alleen maar van droomde te gaan

Dan dezelfde Stem die de werelden tot bestaan ​​sprak

Sprak mijn naam in aanhankelijke tonen

Hij zei: «Mijn geliefde kind, er zijn er die achterblijven»

die diep bedroefd zijn over uw dood?

Ze hebben gebeden dat ik je teruggeef in je aardse leven

En vanwege hun trouw aan Mij

Ik ben bereid hun verzoek in te willigen»

Ik zei: "Heer, als mijn dierbaren het maar wisten"

De grenzeloze wonderen van de hemel

Als ze maar één glimp van glorie konden stelen

Ik weet wat ze zouden doen»

"Omdat ze van me hielden, zouden ze het nooit vragen"

Dat ik terugkeer naar de grenzen van mijn menselijk lichaam

Heer, ik kan niet terug, laat me alstublieft bij U blijven»

Want U bent de opstanding van het leven

De zoon van de levende God

Jij bent de enige die eer verdient

En glorie en kracht en lof

Meester, alleen U maakt alle dingen nieuw

Want U alleen bent Heer en God, Verlosser en Koning

En voor eeuwig en altijd, in alle eeuwigheid

Ik sluit me aan bij de gastheren van de hemel

Terwijl ze U dag, na dag, dag na dag loven, zingen

Heer van de hele aarde

Voor altijd zal Hij regeren

Heer der heerlijkheid, lam van God

En heilig is Zijn naam

Mijn ziel zegt

Heer van de hele aarde

Voor altijd zal Hij regeren

Heer der heerlijkheid, lam van God

En heilig is Zijn naam

En heilig is Zijn naam