Celeste - Carlos Sadness

Y ya me caí por el túnel

Seguía mi olfato al camino de ese perfume

Hasta llegar al final infinito del bosque

Donde sólo hay silencio, donde nadie nos oye

Te veo aparecer cuando se hace de noche

Las flores y los arboles se tiñen de bronce-eh-eh

Estamos rodeados de estrellas de colores

Y empiezo a acercarme para verte

¿Quién eres tú?

Nunca había visto algo

Tan especial, tan infinitamente humano

Es de cristal, y se rompe con las manos

A lo mejor no podemos ni tocarnos

Hey, y no se que pasó luego

Solo que desperté a la otra orilla de un lago

Y con los ojos cerrados y con los labios salados

No supe si estabas cerca o solo lo había soñado, no sé

He vuelto tantas veces a ese sitio del bosque

Buscándote de nuevo, bailando entre robles

Sospecho que animales nocturnos te esconden

No quieren que me acerque para que vuelva a decirte que…

¿Quién eres tú?

Nunca había visto algo

Tan especial, tan infinitamente humano

Es de cristal, y se rompe con las manos

A lo mejor no podemos ni tocarnos

He vuelto tantas veces a ese sitio del bosque

Buscándote luego, bailando entre robles

Sospecho que animales nocturnos te esconden

No quieren que me acerque para que vuelva a decirte que…

¿Quién eres tú?

Nunca había visto algo

Tan especial, tan infinitamente humano

Es de cristal, y se rompe con las manos

A lo mejor no podemos ni tocarlo

¿Quién eres tú?

Nunca había visto algo

Tan especial, tan infinitamente humano

En ik viel al door de tunnel

Ik volgde mijn neus naar het pad van dat parfum

Tot we het oneindige einde van het bos bereiken

Waar alleen stilte is, waar niemand ons hoort

Ik zie je verschijnen als het donker wordt

De bloemen en de bomen zijn geverfd brons-eh-eh

We zijn omringd door gekleurde sterren

En ik begin dichterbij te komen om je te zien

Wie ben jij?

nog nooit iets gezien

Zo bijzonder, zo oneindig menselijk

Het is gemaakt van glas en breekt met je handen

Misschien kunnen we elkaar niet eens aanraken

Hé, en ik weet niet wat er daarna gebeurde

Alleen dat ik wakker werd aan de andere kant van een meer

En met gesloten ogen en zoute lippen

Ik wist niet of je dichtbij was of dat ik het alleen maar had gedroomd, ik weet het niet

Ik ben zo vaak teruggekeerd naar die plek in het bos

Weer op zoek naar jou, dansend tussen eiken

Ik vermoed dat nachtdieren je verbergen

Ze willen niet dat ik dichtbij kom om je nog een keer te vertellen dat...

Wie ben jij?

nog nooit iets gezien

Zo bijzonder, zo oneindig menselijk

Het is gemaakt van glas en breekt met je handen

Misschien kunnen we elkaar niet eens aanraken

Ik ben zo vaak teruggekeerd naar die plek in het bos

Ik zoek je later op, dansend tussen eiken

Ik vermoed dat nachtdieren je verbergen

Ze willen niet dat ik dichtbij kom om je nog een keer te vertellen dat...

Wie ben jij?

nog nooit iets gezien

Zo bijzonder, zo oneindig menselijk

Het is gemaakt van glas en breekt met je handen

Misschien kunnen we het niet eens aanraken

Wie ben jij?

nog nooit iets gezien

Zo bijzonder, zo oneindig menselijk