Locket - Canyon City

So long my long lost wonder

How come you left some summer

When I was young and sun was bright

Now

Daydreams play like movies when

Real scenes are gray but beauty

Feels all around yet somehow blind

Oh it’s so hard to see sometimes

Like a rocket lost in the space debris

Like a million waves in the ocean deep

Like a locket worn where no one will see

You don’t have to be alone for lonely

Read me in little pieces

Dog-ared don’t mind the creass

Some feelings need forgiving eyes

Am I still on your shelf or

Has light yellowed the cover

Some people thumb through most walk by

I must be hard to read sometimes

Like a rocket lost in the space debris

Like a million waves in the ocean deep

Like a locket worn where no one will see

You don’t have to be alone for lonely

Tot zo lang mijn lang verloren wonder

Hoe komt het dat je een zomer hebt verlaten?

Toen ik jong was en de zon scheen

nutsvoorzieningen

Dagdromen spelen als films wanneer

Echte scènes zijn grijs maar mooi

Voelt zich overal en toch op de een of andere manier blind

Oh, het is soms zo moeilijk om te zien

Als een raket verloren in het ruimtepuin

Als een miljoen golven diep in de oceaan

Als een medaillon gedragen waar niemand het ziet

Je hoeft niet alleen te zijn om eenzaam te zijn

Lees mij in kleine stukjes

Dog-ared let niet op de creas

Sommige gevoelens hebben vergevingsgezinde ogen nodig

Sta ik nog steeds op je plank of?

Heeft de omslag licht vergeeld

Sommige mensen duimen door de meeste lopen langs

Ik moet soms moeilijk te lezen zijn

Als een raket verloren in het ruimtepuin

Als een miljoen golven diep in de oceaan

Als een medaillon gedragen waar niemand het ziet

Je hoeft niet alleen te zijn om eenzaam te zijn