Something Better -

It’s funny how the sadness seems to bend and take me half the world away to

find my friends

Lately I was on my hands and knees, but had no reason to plead

Lost focus, didn’t take notice the decades kept marching on

I was just drifting along and along and along I had to let go

OH, I’ve got to let go, everything’s all over the place

OH, because I said so, don’t want to let go, it gives me the shakes

I’m always looking out for everybody’s saving grace

Well I’ve got nothing to cry about

But I’ve got nothing to laugh about

Is there always something better?

I’ve got my feet on the ground, I’m making marks in the sand

I’ve landed, I’ve found it

My dreams are always the same, a bad example of fate going on going on I’ve got

to let go

I’m bored of all these pictures hanging on the walls of disgrace

(OH I’ve got to let go hanging on the walls of disgrace)

I’ve seen it falling like a waterfall it gives me the shakes

(OH, because I said so, the thought of letting go gives me the shakes)

I’m always looking out for everybody’s saving grace

Well I’ve got nothing to cry about

But I’ve got nothing to laugh about

Is there always something better?

This could be what we’re waiting for done with all the waiting I’m never

looking back

Sick of trying, always failing, this could be what the storm was always for

Well I’ve got nothing to cry about

And that’s something I can laugh about

Is there always something better?

Het is grappig hoe het verdriet zich lijkt te buigen en me de halve wereld meeneemt naar

vind mijn vrienden

De laatste tijd zat ik op handen en knieën, maar had geen reden om te pleiten

Verloren focus, merkte het niet op, de decennia bleven maar doorgaan

Ik dreef gewoon verder en verder en verder moest ik loslaten

OH, ik moet het loslaten, alles is overal

OH, omdat ik het zei, wil niet loslaten, het geeft me de shakes

Ik kijk altijd uit naar ieders reddende genade

Nou, ik heb niets om over te huilen

Maar ik heb niets om om te lachen

Is er altijd iets beters?

Ik heb mijn voeten op de grond, ik maak sporen in het zand

Ik ben geland, ik heb het gevonden

Mijn dromen zijn altijd hetzelfde, een slecht voorbeeld van het lot dat aan de gang is heb ik

laten gaan

Ik verveel me van al deze foto's die aan de muren van schande hangen

(OH ik moet loslaten, hangend aan de muren van schande)

Ik heb het zien vallen als een waterval, het geeft me de rillingen

(OH, omdat ik het zei, de gedachte aan loslaten geeft me de zenuwen)

Ik kijk altijd uit naar ieders reddende genade

Nou, ik heb niets om over te huilen

Maar ik heb niets om om te lachen

Is er altijd iets beters?

Dit kan zijn waar we op wachten, klaar met al het wachten, ik ben nooit

terugkijken

Ziek van het proberen, altijd falen, dit zou kunnen zijn waar de storm altijd voor was

Nou, ik heb niets om over te huilen

En dat is iets waar ik om kan lachen

Is er altijd iets beters?