Slow Down Chicago - Canasta

I’d like to ask this town to slow down

Selfish, I know

But I think it’s come to this

I’m losing my breath and I’d take a break

If I thought I could

But the things I’ve been doing

To keep this town moving

Would surely be missed

From the corner of State and Madison, I cried

«Chicago Slow Down»

A few folks glanced over

But none broke their stride

That’s when I found

This town it breathes on its own

With or without me

The skyline wakes up whether or not I get out of bed

«L» trains, they rumble along

And headlines will happen with no help from me

And when I can’t keep it all up

I’ll sing, «La, la, la, la, la»

It kills me to ask a thing of this town

Not mine alone

A burden I’d hate to be

I’m losing my step

And as I fall back

My life is living itself

But the seeds I’ve been sowin'

Could keep this town goin'

If only she’d wait for me

From the 95th floor, I looked out and I prayed

«Chicago Slow Down»

But the teeming streets shrugged off

The plea that I had made

That’s when I found

This town it breathes on its own

With or without me

The skyline wakes up whether or not I get out of bed

«L» trains, they rumble along

And when I can’t keep it all up

And I can’t keep up

I’ll sing out a song, said «La, la, la, la»

Ik zou deze stad willen vragen om het rustiger aan te doen

Egoïstisch, ik weet het

Maar ik denk dat het zover is gekomen

Ik verlies mijn adem en ik zou een pauze nemen

Als ik dacht dat ik het kon

Maar de dingen die ik heb gedaan

Om deze stad in beweging te houden

Zou zeker worden gemist

Vanuit de hoek van State en Madison huilde ik

«Chicago vertraagt»

Een paar mensen keken om

Maar niemand brak zijn pas

Toen vond ik

Deze stad ademt uit zichzelf

Met of zonder mij

De skyline wordt wakker, of ik nu uit bed kom of niet

«L» treinen, ze denderen voort

En de krantenkoppen zullen verschijnen zonder hulp van mij

En wanneer ik het niet allemaal kan volhouden

Ik zal zingen, «La, la, la, la, la»

Het doodt me om iets van deze stad te vragen

Niet de mijne alleen

Een last die ik niet graag zou willen zijn

Ik ben de stap kwijt

En terwijl ik terugval

Mijn leven leeft zichzelf

Maar de zaden die ik heb gezaaid

Kan deze stad draaiende houden

Als ze maar op me zou wachten

Vanaf de 95e verdieping keek ik naar buiten en ik bad

«Chicago vertraagt»

Maar de drukke straten haalden hun schouders op

Het pleidooi dat ik had gemaakt

Toen vond ik

Deze stad ademt uit zichzelf

Met of zonder mij

De skyline wordt wakker, of ik nu uit bed kom of niet

«L» treinen, ze denderen voort

En wanneer ik het niet allemaal kan volhouden

En ik kan het niet bijhouden

Ik zal een lied zingen, zei "La, la, la, la"