Nimrodel - Camel

When he rides, my fears subside,

For darkness turns once more to light.

Through the skies, his white horse flies,

To find a land beyond the night.

Once he wore grey, he fell and slipped away

From everybody’s sight.

The wizard of them all, came back from his fall

This time wearing white.

He has a certain air, as if he’s never there,

But somehow far away.

And though he seems afar, like a distant star.

His warm he can convey.

Als hij rijdt, verdwijnen mijn angsten,

Want duisternis verandert weer in licht.

Door de lucht vliegt zijn witte paard,

Om een ​​land te vinden na de nacht.

Toen hij eenmaal grijs droeg, viel hij en gleed weg

Uit ieders zicht.

De tovenaar van allemaal, kwam terug van zijn val

Deze keer in het wit.

Hij heeft een bepaalde uitstraling, alsof hij er nooit is,

Maar ergens ver weg.

En hoewel hij ver weg lijkt, als een verre ster.

Zijn warmte kan hij overbrengen.