Intermission - Caldwell

Remember me

Those were your words

That was your last breathe

That I had heard

You went into the sky that day

But I always knew you would be ok

Staring into the unknown

Knowing you’re staring back

Maybe not right into my eyes

But the stars surrounded by black

Across what seems forever

Yet just a call away

This never-ending mourning

Storing all the things I’ll say

And you’re becoming more to me

All of the time

But then I guess that’s all I have

To look forward to is time

And thinking of how we could be

And hoping that Tuesday you will see

I’m feeling lost while you’re away

While you’re away

My mind goes numb from

The things I want to say

Decisions, they’ve troubled me

In the past

Maybe this one will be my last

Onthoud me

Dat waren jouw woorden

Dat was je laatste adem

Dat had ik gehoord

Je ging die dag de lucht in

Maar ik heb altijd geweten dat het goed met je zou komen

Staren in het onbekende

Wetende dat je terugkijkt

Misschien niet recht in mijn ogen

Maar de sterren omgeven door zwart

Over wat eeuwig lijkt

Maar slechts een telefoontje verwijderd

Deze nooit eindigende rouw

Het opslaan van alle dingen die ik zal zeggen

En je wordt meer voor mij

De hele tijd

Maar dan denk ik dat dat alles is wat ik heb

Om naar uit te kijken is tijd

En denken aan hoe we zouden kunnen zijn

En hopen dat je het dinsdag zult zien

Ik voel me verloren terwijl je weg bent

Terwijl je weg bent

Mijn geest wordt gevoelloos van

De dingen die ik wil zeggen

Beslissingen, ze hebben me verontrust

In het verleden

Misschien is dit mijn laatste