Dualidade - Cálculo, Simple

Sou apaixonado pela vida pelo seu encanto

Pequenos detalhes pequenos retalhos, tudo faz sentido

Tantos e tão poucos, dá-mos tudo e chamam-nos loucos na causa

De não perder o norte de não por tudo em causa

Ninguém escolhe a envergadura da cruz que carrega

Nem a insanidade a que este castigo nos leva

De ser um fatalista sem fatalidade

Nunca ter deixado morrer a verdade, de braço dado

Com ela morro feliz por ter provado

O doce sabor do amor e seu amargo trago

Este é o fado vitorioso do derrotado

Puro dotado do duro muro que, me mantem afastado

Caso fosse pelo resto nem sei o que seria, o que faria

Vazia culpa pela minha simpatia

E quem diria que ia doer tanto, fazia valer a dor

Conseguir amar o amor em todo o esplendor

A beleza da chama que consome o seu calor

A avareza na alma de quem guarda rancor

Esta dualidade que me mata ao viver

Sem bigamia, fiel, incontornável no ser!

Refrão:

You can want it, you can want it

You can love, you can love

(Simple)

Sempre te dei tudo, nunca pedi nada

Também sei que escrevi certo numa linha errada

Um conto sem a fada onde afronto num confronto, sem escudo nem espada

Pronto num ponto de encontro sem hora marcada, mas

Esta dualidade, dá e retira

E o que hoje é verdade, Amanhã já é mentira

Ventos de felicidade, tempestade de ira

Um coração que bate num corpo que não respira

Eu não desisto disto isto é tudo para mim

Existo nisto e nunca viste isto até ao fim

Música na mente, musicalmente

Música não mente, só um músico sente

O endividamento, viver dividido entre

O paraíso dum talento e o inferno dum sustento

Entro, atento ao tempo tento e concentro

O epicentro sismo dentro

Do meu corpo e a minha alma

Viaja pela insanidade sem perder a calma

Cicatrizes na palma avivam-me a memória

Motivam para (a) glória porque é facto que dos fracos não reza a história

Refrão:

You can want it, you can want it

You can love, you can love

Ik ben verliefd op het leven vanwege zijn charme

Kleine details, klein patchwork, het klopt allemaal

Zo veel en zo weinig, we geven ze alles en ze noemen ons gek in de zaak

Van het niet verliezen van het noorden van niet alles in twijfel trekken

Niemand kiest de breedte van het kruis dat ze dragen

Noch de waanzin waartoe deze straf ons leidt

Van een fatalist zijn zonder fataliteit

Nooit de waarheid laten sterven, arm in arm

Met haar sterf ik blij omdat ik heb geproefd

De zoete smaak van liefde en zijn bittere nasmaak

Dit is het zegevierende lot van de verslagenen

Puur begiftigd met de harde muur die me weghoudt

Als het voor de rest was, weet ik niet eens wat het zou zijn, wat ik zou doen

Leeg schuldgevoel voor mijn medeleven

En wie wist dat het zoveel pijn zou doen, het was de pijn waard

Liefde kunnen liefhebben in al haar pracht

De schoonheid van de vlam die zijn warmte verteert

Gierigheid in de ziel van degenen die wrok koesteren

Deze dualiteit die me doodt terwijl ik leef

Geen bigamie, trouw, onvermijdelijk in wezen!

Refrein:

Je kunt het willen, je kunt het willen

Je kunt liefhebben, je kunt liefhebben

(Eenvoudig)

Ik heb je altijd alles gegeven, ik heb nooit ergens om gevraagd

Ik weet ook dat ik het goed op een verkeerde regel heb geschreven

Een verhaal zonder de fee waar ik een confrontatie aanga, zonder schild of zwaard

Klaar op een ontmoetingspunt zonder afspraak, maar

Deze dualiteit, geven en nemen

En wat vandaag waar is, is morgen een leugen

Winden van geluk, storm van toorn

Een hart dat klopt in een lichaam dat niet ademt

Ik geef niet op, dit is alles voor mij

Ik besta hierin en je zag dit nooit tot het einde

Muziek in de geest, muzikaal

Muziek liegt niet, alleen een muzikant voelt

Schulden, leven verdeeld tussen

De hemel van een talent en de hel van een levensonderhoud

Ik ga naar binnen, bewust van de tijd, ik probeer me te concentreren

Het epicentrum van de aardbeving binnen

Van mijn lichaam en mijn ziel

Reis door waanzin zonder je kalmte te verliezen

Littekens op de handpalm prikkelen mijn geheugen

Motiveer voor (de) glorie want het is een feit dat de geschiedenis niet bidt voor de zwakken

Refrein:

Je kunt het willen, je kunt het willen

Je kunt liefhebben, je kunt liefhebben