Dallas - Caitlin Rose

Ocean of stars

Why’ve I gone so far?

I miss my home

I hear those engines drone

The runway is set

Let’s move this fucking jet

I have to go

Despite all sleet and snow

Just a late night horse leaving Dallas

With a portrait hung in velvet

Just a three night run at the palace

And I never in my life felt so alone

I worked for the show

Stars would come and go

I’d work the lights

I even swept some nights

But now I’m host

That’s worthy of a toast

Don’t you agree, my little honey bee?

Just a late-night king leaving Dallas

With a portrait hung in velvet

Just a three-night-run at the palace

I’ll be at 17th and Broadway by tonight

So far away from all these wonders

Even as the roulette spins

I was a escorted 17 miles

I came upon All Winds Bend

Even in dreams of life still you call

Through the tall grass and the weeds

I know I’ll never be the same on this road

To Calgary

Just a late night horse leaving Dallas

With a portrait hung in velvet

Just a three night run at the palace

And I never in my life felt so alone

And I never in my life felt so alone

Oceaan van sterren

Waarom ben ik zo ver gegaan?

Ik mis mijn thuis

Ik hoor die motoren dreunen

De startbaan is ingesteld

Laten we dit verdomde vliegtuig verplaatsen

Ik moet gaan

Ondanks alle ijzel en sneeuw

Gewoon een nachtpaard dat Dallas verlaat

Met een portret opgehangen in fluweel

Gewoon drie nachten hardlopen in het paleis

En ik heb me nog nooit in mijn leven zo alleen gevoeld

Ik werkte voor de show

Sterren zouden komen en gaan

Ik zou de lichten laten werken

Ik heb zelfs sommige nachten geveegd

Maar nu ben ik gastheer

Dat is een toast waard

Vind je ook niet, mijn kleine honingbij?

Gewoon een nachtelijke koning die Dallas verlaat

Met een portret opgehangen in fluweel

Gewoon een run van drie nachten in het paleis

Ik ben vanavond op 17th en Broadway

Zo ver weg van al deze wonderen

Zelfs als de roulette draait

Ik was een begeleide 17 mijl

Ik kwam All Winds Bend tegen

Zelfs in dromen van het leven bel je nog steeds

Door het hoge gras en het onkruid

Ik weet dat ik op deze weg nooit meer dezelfde zal zijn

Naar Calgary

Gewoon een nachtpaard dat Dallas verlaat

Met een portret opgehangen in fluweel

Gewoon drie nachten hardlopen in het paleis

En ik heb me nog nooit in mijn leven zo alleen gevoeld

En ik heb me nog nooit in mijn leven zo alleen gevoeld