Limaces - Cadillac

J’aime pas, j’aime pas marcher sur les limaces

J’ai l’impression de tomber dans une crevasse

Dans le fond, c’est vrai, c’est dégueulasse

J’arrive pas à me regarder dans la glace

Clac, clac, clac

Les dents qui claquent

Le froid qui colle

La colle coule

J’tombe à pic

Dans la mélasse

La mélasse

La mélasse

J’voudrais pas mourir ici, faut prendre la relève

Les draps sont tout humides, j’ai de la cervelle dans la tête

Les yeux qui dégoulinent, la coquille écrasée

Comme un escargot pris dans un étau

Crac, je suis dans le buffet

Les mains en l’air

Les doigts coupés

De quoi j’ai l’air?

C’est compliqué

Les assiettes, les couverts

Toute cette vaisselle cassée

J’entends du bruit

Les tables volent

Y’a des voleurs dans les tables

Dans les ballots de paille, je vois des cheminées

Sur les chemins de terre, des vers de terre brûlés

J’me noie dans un verre d’eau

Dans une flaque, j’suis sur le dos

La vive file, le visage abîmé

La peau ridée sous les rideaux tirés

Spectacle terminé, terminé

Hier j’ai vu des traces de mains

Derrière pas mal de vent

J'étais assis, plein de boue

Dans une salle, propre, nickel

Mes habits de clown, déchirés

Mon gros nez rouge roulé sur le parquet

Mes grandes chaussures toutes emmêlées

Le crâne chauve, dégonflé

A l'étage, y’a du fromage

J’avale des steaks à chier, en entier

J’avance dans la purée, sans mâcher

J’laisse une trace, une trace de café

J’aime pas, j’aime pas marcher sur les limaces

J’ai l’impression de tomber dans une crevasse

J’suis chez les dingos, chez les fous

Mais j’suis pas fou

Ik hou er niet van, ik hou er niet van om op slakken te lopen

Ik heb het gevoel dat ik in een gletsjerspleet val

Kortom, het is waar, het is walgelijk

Ik kan mezelf niet in de spiegel aankijken

Klak, klak, klak

klappertanden

De kou die blijft plakken

De lijm loopt

ik val recht

in melasse

stroop

stroop

Ik zou hier niet willen sterven, ik moet het overnemen

De lakens zijn allemaal nat, ik heb hersens in mijn hoofd

Druipende ogen, geplette schelp

Als een slak gevangen in een bankschroef

Crac, ik zit in het buffet

Handen in de lucht

vingers afgesneden

Hoe zie ik er uit?

Het is ingewikkeld

Borden, bestek

Al die kapotte borden

ik hoor lawaai

De tafels vliegen

Er zijn dieven in de tafels

In de strobalen zie ik schoorstenen

Op de onverharde wegen, verbrande wormen

Ik verdrink in een glas water

In een plas, ik lig op mijn rug

De snelle vijl, het beschadigde gezicht

De gerimpelde huid onder de gesloten gordijnen

Laat zien, over

Gisteren zag ik handafdrukken

Achter veel wind

Ik zat modderig

In een kamer, schoon, nikkel

Mijn clownkleren, gescheurd

Mijn grote rode neus opgerold op de grond

Mijn grote schoenen zaten allemaal in de knoop

De kale, leeggelopen schedel

Boven is er kaas

Ik slik waardeloze steaks, heel

Ik ga verder in de puree, zonder te kauwen

Ik laat een spoor achter, een spoor van koffie

Ik hou er niet van, ik hou er niet van om op slakken te lopen

Ik heb het gevoel dat ik in een gletsjerspleet val

Ik ben tussen de dingo's, tussen de gekke

Maar ik ben niet gek