Nude - Cabral

Tempestade que machuca

Fere a alma

Solidão é desespero

Fecho as pálpebras

A morte não é mais um medo (6x)

É só um inóspito desejo egoísta

Tendências suicidas

Lembrei da minha mãe

Como nao lembrar?

Um brinde ao caos

Enquanto uns pulam do cais, tão cedo

A morte não é mais um selo

A morte não é mais um medo

Tempestade que machuca

Fere a alma

Solidão é desespero

Fecho as pálpebras

Que morte não é mais um medo

Eu fico rico do que me partiu

(Porque a morte não é mais um medo, não)

(Porque a morte não é mais um medo)

Eu fico rico do que me partiu

Deleto o espaço que sobra pra o escambo de estar duas vezes no tempo

Das próprias moléculas, abstenho

Versace rasga-se para cobrir

E o giz branco risca, incompleto meus restos

Te levo pro MAM

Remos quebram antes do ontem acontecer amanhã

Acidentes me acertam

Comprei cânceres travestidos de prazeres

Lambendo a face do caos, macio

E eu que sou áspero

Diurno juvenil, Bon Iver

Noturno adúltero, Ulver

Vibro as águas de março nessa ariana ébril de tantra

Decantando meus laços nos piores farrapos

Converto assassinatos por arma branca à pretas nas cesarianas

Os céus me identificam

Quase como o Stonehenge me ergui

Civilizações perdidas no teu corpse

Vulva molhada rega as flores

Lados opostos crivam mas tive que enterrar no fundo meu Ying

A morte é comunista com sua foice

Rebaixa todos a ser iguais hoje

Serial killers já não estripam

Orgãos vitais sadios, raro produto servido no sistema mercantil

Geração do espírito vadio e das drogas à fio

Fico rico do que me partiu

Fico rico do que me partiu

Fico rico do que me partiu

Se um dia partiu.

A morte não é mais um medo (4x)

storm die pijn doet

doet pijn aan de ziel

Eenzaamheid is wanhoop

Ik sluit mijn oogleden

De dood is geen angst meer (6x)

Het is gewoon een onherbergzaam egoïstisch verlangen

zelfmoordneigingen

Ik herinnerde me mijn moeder

Hoe niet te onthouden?

Een toost op de chaos

Terwijl sommigen zo vroeg van de pier springen

De dood is geen zegel meer

De dood is geen angst meer

storm die pijn doet

doet pijn aan de ziel

Eenzaamheid is wanhoop

Ik sluit mijn oogleden

Dat de dood geen angst meer is

Ik word rijk van wat me gebroken heeft

(Omdat de dood niet langer een angst is, nee)

(Omdat de dood niet langer een angst is)

Ik word rijk van wat me gebroken heeft

Ik verwijder de ruimte die overblijft voor de ruil om twee keer in de tijd te zijn

Van de moleculen zelf onthoud ik me

Versace scheurt om te dekken

En het witte krijt krast, maakt mijn stoffelijk overschot onvolledig

Ik breng je naar MAM

Roeispanen breken voordat gisteren morgen gebeurt

Ongelukken troffen me

Ik kocht kankers vermomd als genoegens

Het gezicht van chaos likken, zacht

En ik ben ruw

Jeugd overdag, Bon Iver

Overspelige Nightcrawler, Ulver

Ik vibreer de wateren van maart in deze tantra-dronken Ariër

Mijn bogen decanteren in de slechtste vodden

Ik verander moorden met slagwapens in zwarte in keizersneden

De hemel identificeert mij

Bijna zoals Stonehenge mij heeft opgevoed

Beschavingen verloren in je lijk

Natte vulva geeft de bloemen water

Tegengestelde kanten ziften, maar ik moest mijn Ying diep begraven

De dood is communistisch met zijn zeis

Degradeert iedereen om vandaag gelijk te zijn

Seriemoordenaars ontdoen zich niet langer van hun ingewanden

Gezonde vitale organen, een zeldzaam product dat in het commerciële systeem wordt geserveerd

Generatie van de verdwaalde geest en drugs op het einde

Ik word rijk van wat me gebroken heeft

Ik word rijk van wat me gebroken heeft

Ik word rijk van wat me gebroken heeft

Als hij op een dag vertrok.

De dood is geen angst meer (4x)