Sarnath -

Ancient fields lie fallow lost in time

As old as the land itself, here they thrive

In their city formed of cold gray stone

The heathens dance for idols of gods unknown

The creatures, once revered, we abhor

Sarnath, across the lake, lies adored

An unexplained hate fills our veins

Our high priests will rule these barren plains

Today we attack under dawn’s first rays

Vanguard of man will lead through the haze

Beneath the sun’s incessant gaze

Ending the weak with triumphant praise

In our gardens thrive eternal spring

Statues and shrines adorn the green

Holy city, sworn to uphold godў‚¬"ўs word

Realize the theater of the absurd

Today we attack under dawn’s first rays

Vanguard of man will lead through the haze

The Earth will weep, the sky will quake

Drown the weak beneath the lake

On the thousandth year of their victory

Awakening amongst the dying waves

Tonight our warlords will arise

Beneath the water vengeance lies

Tonight we attack under moonlight’s veil

Driven by hate we shall not fail

A living nightmare, reigning death

We shall rob them of their final breath

Nights before the death had come

Faint lights shone upon the water

Shadows fell before Sarnathў‚¬"ўs gates

And a gibbous moon called to the lake

Close to the hour of midnight

The bronze-wrought gates burst wide

Those within fled in fright

From the shadows cast unto the night

For hordes of the dead had risen

Dancing horribly, bringing ruin

To the temples and gods of Sarnath

Upon the ground their bodies dashed

Gardens now set ablaze

Doom scrawled upon the altar

A new mist above the lake

Crimson hue the air does take

Oude velden liggen braak, verloren in de tijd

Zo oud als het land zelf, hier gedijen ze goed

In hun stad gevormd uit koude grijze steen

De heidenen dansen voor afgoden van onbekende goden

De wezens, ooit vereerd, we verafschuwen

Sarnath, aan de overkant van het meer, ligt aanbeden

Een onverklaarbare haat vult onze aderen

Onze hogepriesters zullen over deze dorre vlaktes heersen

Vandaag vallen we aan onder de eerste zonnestralen van de dageraad

Voorhoede van de mens zal door de nevel leiden

Onder de onophoudelijke blik van de zon

De zwakken beëindigen met triomfantelijke lof

In onze tuinen gedijen de eeuwige lente

Beelden en heiligdommen sieren het groen

Heilige stad, gezworen Gods woord hoog te houden

Realiseer het theater van het absurde

Vandaag vallen we aan onder de eerste zonnestralen van de dageraad

Voorhoede van de mens zal door de nevel leiden

De aarde zal huilen, de lucht zal beven

Verdrink de zwakken onder het meer

Op het duizendste jaar van hun overwinning

Ontwaken tussen de stervende golven

Vanavond zullen onze krijgsheren opstaan

Onder het water ligt wraak

Vanavond vallen we aan onder de sluier van het maanlicht

Gedreven door haat zullen we niet falen

Een levende nachtmerrie, de heersende dood

We zullen ze van hun laatste adem beroven

Nachten voordat de dood was gekomen

Vage lichtjes schenen op het water

Schaduwen vielen voor de poorten van Sarnath

En een maan die naar het meer riep

Bijna middernacht

De bronzen poorten barsten wijd open

Degenen binnenin vluchtten van angst

Van de geworpen schaduwen tot de nacht

Want hordes doden waren opgestaan

Vreselijk dansen, ruïne brengen

Naar de tempels en goden van Sarnath

Op de grond schoten hun lichamen

Tuinen staan ​​nu in vuur en vlam

Onheil gekrabbeld op het altaar

Een nieuwe mist boven het meer

Karmozijnrode tint die de lucht aanneemt