Burning Image, Burning -

There was once a man who was confused by the world

So he took it in his hands and he cut it into pieces

Exposing the rancid core, this sweet meaty crust

Calling men to see the laughing lies of trust

The rational called him unstable, the religious called him heretic

Bound and thrown into a cell prepared for the mentally sick

The inquisitor questioned him with iron tongs and flame

He was ordered burned at the stake to relieve the public’s shame

There was once a man who grew tired of believing

In the self serving idols of the royal viceroys

In time binding ties conceptive of the mind

Free to set themselves from the pits of dark decline

His obvious discontent was nervous smiles away

From the son of ill reprieve staring into the fire

Set shaping wax boil and boiling demise

With screaming pain in his eyes he set the image ablaze

The rational called him unstable, the religious called him heretic

Bound and thrown into a cell prepared for the mentally sick

The inquisitor questioned him with iron tongs and flame

He was ordered burned at the stake to relieve the public’s shame

Surface yourselves, men of dark decline

Surface yourselves, state of confusion

Bring me that man, let me look at him

Do you deny the charges against you?

Ha!

He lies!

Take him away

Next

Oh yes, you.

Who is that dark man?

He is strange and fretting.

String him up

God will save him if he’s pure of heart

Ha.

Bring me that man.

Let me look at him

Do you deny the charges against you?

Tell the truth.

Take him away

Next

Oh yes.

What about you woman?

Are we tired of her yet?

Come on in, the fire’s fine

What about you?

And you?

AND YOU?

Try to understand the torch is in your hand

Try to understand the torch is in your hand

Try to understand the torch is in your hand

Try to understand the torch is in your hand

Er was eens een man die in de war was door de wereld

Dus nam hij het in zijn handen en sneed het in stukjes

Het blootleggen van de ranzige kern, deze zoete vlezige korst

Mannen oproepen om de lachende leugens van vertrouwen te zien

De rationele noemde hem onstabiel, de religieuze noemde hem ketter

Gebonden en in een cel gegooid die is voorbereid op geesteszieken

De inquisiteur ondervroeg hem met een ijzeren tang en vlam

Hij werd bevolen om op de brandstapel te worden verbrand om de schaamte van het publiek te verlichten

Er was eens een man die het geloof beu werd

In de zelfdienende idolen van de koninklijke onderkoningen

In de tijd bindende banden conceptueel van de geest

Vrij om zichzelf te bevrijden uit de kuilen van het duistere verval

Zijn duidelijke ontevredenheid was een nerveuze glimlach weg

Van de zoon van uitstel die in het vuur staart

Set vormwas koken en koken ondergang

Met schreeuwende pijn in zijn ogen zette hij het beeld in vuur en vlam

De rationele noemde hem onstabiel, de religieuze noemde hem ketter

Gebonden en in een cel gegooid die is voorbereid op geesteszieken

De inquisiteur ondervroeg hem met een ijzeren tang en vlam

Hij werd bevolen om op de brandstapel te worden verbrand om de schaamte van het publiek te verlichten

Kom naar boven, mannen van duister verval

Kom naar boven, staat van verwarring

Breng me die man, laat me naar hem kijken

Ontkent u de aanklachten tegen u?

Ha!

Hij liegt!

Haal hem weg

Volgende

Oh ja, jij.

Wie is die donkere man?

Hij is vreemd en vervelend.

Hang hem op

God zal hem redden als hij zuiver van hart is

Ha.

Breng me die man.

Laat me naar hem kijken

Ontkent u de aanklachten tegen u?

Vertel de waarheid.

Haal hem weg

Volgende

Oh ja.

En jij vrouw?

Zijn we haar al beu?

Kom binnen, het vuur is goed

En jij dan?

Jij ook?

JIJ OOK?

Probeer te begrijpen dat je de fakkel in je hand hebt

Probeer te begrijpen dat je de fakkel in je hand hebt

Probeer te begrijpen dat je de fakkel in je hand hebt

Probeer te begrijpen dat je de fakkel in je hand hebt