The World Beyond -

I’m lost and I can’t find the answers

So I fall in line and just pretend I’m someone else

Try and cover the open wounds and leave dark days behind

But I will be forever, alone like always, far from everyone

Scream to the world beyond the walls, but no one’s listening at all

Miles away and all alone, where no one will know

Always wonder, never see my own illusion come to be

The truth is more than I will bare, and no one will care

Walking blind, I can’t find my way out

Under black cloud skies, leave no shadows on their world

Could I throw it all away, leave those darkest days behind

But I will be forever, alone like always, far from everyone

Scream to the world beyond the walls, but no one’s listening at all

Miles away and all alone, where no one will know

Always wonder, never see my own illusion come to be

The truth is more than I will bare, and no one will care

I’m silent in this space, no need to look away

From all the things that I’ve become, and the side of me that’s won

My reflection that remains is only the things I can not change

Still it’s all I ever see, remains of what will never be

of what will never be

of what will never be

Scream to the world beyond the walls, but no one’s listening at all

Miles away and all alone, where no one will know

Always wonder, never see my own illusion come to be

The truth is more than I will bare, and no one will care

I’m not alright

Ik ben verdwaald en kan de antwoorden niet vinden

Dus ik val in de rij en doe net alsof ik iemand anders ben

Probeer de open wonden te bedekken en laat donkere dagen achter

Maar ik zal voor altijd alleen zijn zoals altijd, ver van iedereen

Schreeuw naar de wereld buiten de muren, maar er luistert helemaal niemand

Kilometers ver weg en helemaal alleen, waar niemand het zal weten

Vraag me altijd af, zie nooit mijn eigen illusie tot stand komen

De waarheid is meer dan ik zal onthullen, en het kan niemand iets schelen

Als ik blind loop, kan ik de weg niet vinden

Laat onder zwarte wolkenluchten geen schaduwen achter op hun wereld

Kan ik het allemaal weggooien, die donkerste dagen achter me laten?

Maar ik zal voor altijd alleen zijn zoals altijd, ver van iedereen

Schreeuw naar de wereld buiten de muren, maar er luistert helemaal niemand

Kilometers ver weg en helemaal alleen, waar niemand het zal weten

Vraag me altijd af, zie nooit mijn eigen illusie tot stand komen

De waarheid is meer dan ik zal onthullen, en het kan niemand iets schelen

Ik ben stil in deze ruimte, ik hoef niet weg te kijken

Van alle dingen die ik ben geworden, en de kant van mij die heeft gewonnen

Mijn reflectie die overblijft, zijn alleen de dingen die ik niet kan veranderen

Toch is het alles wat ik ooit zie, overblijfselen van wat nooit zal zijn

van wat nooit zal zijn

van wat nooit zal zijn

Schreeuw naar de wereld buiten de muren, maar er luistert helemaal niemand

Kilometers ver weg en helemaal alleen, waar niemand het zal weten

Vraag me altijd af, zie nooit mijn eigen illusie tot stand komen

De waarheid is meer dan ik zal onthullen, en het kan niemand iets schelen

ik ben niet in orde