Buried -

Though days go by, and I could never let them go

All the endless trails of tears and of time, how could I waste it all?

And so my naked heart was laid before them, stripped and torn

All while the self I’d seen, it was somewhere, lost forever

So now I’m buried deep inside

(And you can’t find your way out)

Under all those days behind

(Fucking lost forever)

They created all I’ve known

(And you can’t find your way out)

And deceived me all along

One day I looked away, and suddenly you were gone

In there abandoned, helpless, you could barely see me even holding on

And so I’d always be that boy no one can see

Forgotten, locked away, like nothing, lost forever

So now I’m buried deep inside

(And you can’t find your way out)

Under all those days behind

(Fucking lost forever)

They created all I’ve known

(And you can’t find your way out)

And deceived me all along

My life was thrown away…

What I was before, I could be no more, I could feel those cold eyes watching

over

I can’t escape from this madness I’ve become

So please release me (from what I’ve become)

Can someone please release me?(from what I’ve become)

Will anyone even see me?

(from what I’ve become)

Someone release me…

Now I’m buried deep inside, under all those days behind

They created all I’ve known and still deceive me always

Hoewel de dagen voorbijgaan, en ik ze nooit zou kunnen laten gaan

Alle eindeloze sporen van tranen en tijd, hoe kon ik het allemaal verspillen?

En dus werd mijn naakte hart voor hen gelegd, uitgekleed en verscheurd

Terwijl het zelf dat ik had gezien, ergens was, voor altijd verloren

Dus nu ben ik diep van binnen begraven

(En je kunt je weg niet vinden)

Onder al die dagen achter

(Verdomme voor altijd verloren)

Ze hebben alles gemaakt wat ik ken

(En je kunt je weg niet vinden)

En bedroog me al die tijd

Op een dag keek ik weg, en ineens was je weg

Daarbinnen verlaten, hulpeloos, je kon me nauwelijks zien, zelfs niet vasthouden

En dus zou ik altijd die jongen zijn die niemand kan zien

Vergeten, opgesloten, als niets, voor altijd verloren

Dus nu ben ik diep van binnen begraven

(En je kunt je weg niet vinden)

Onder al die dagen achter

(Verdomme voor altijd verloren)

Ze hebben alles gemaakt wat ik ken

(En je kunt je weg niet vinden)

En bedroog me al die tijd

Mijn leven werd weggegooid...

Wat ik eerder was, zou ik niet meer kunnen zijn, ik kon die koude ogen voelen kijken

over

Ik kan niet ontsnappen aan deze waanzin die ik ben geworden

Dus laat me alsjeblieft los (van wat ik ben geworden)

Kan iemand me alsjeblieft vrijlaten? (van wat ik ben geworden)

Zal iemand me zelfs zien?

(van wat ik ben geworden)

Iemand laat me vrij...

Nu ben ik diep van binnen begraven, onder al die dagen achter

Ze hebben alles gecreëerd wat ik ken en bedriegen me nog steeds altijd