Mecnun - Buray

Bir gülüşünle başladı

Yüreğimde fırtına

Bana hiç danışmadan

Aşk kapımda

Sen bahara ahenk veren

Sarmaşık yediveren

Güneşimde can bulup

Sarılsan

Yar ne olur dokun bi kere

Yüreğim yaprak döküyor

Beni görsen sensiz

Halim sonbahar

Tenin sokulur yakınlarıma

Dokunur dudaklarıma

Hayalin yetmiyor

Gel ol yanımda

Sevdalar sevdalar

Bir güler bir ağlar

Nasıl güzellik Allahım

Kalbe zarar

Gitsem mi kalsam mı

Mecnun’a sorsam mı

Kül olur ateşe dayanmaz

Bu şehir yanar

Het begon met een glimlach

storm in mijn hart

zonder mij te raadplegen

liefde staat aan mijn deur

Jij bent degene die de lente harmoniseert

klimop eter

Leven vinden in mijn zon

als je knuffelt

Raak het alsjeblieft een keer aan

Mijn hart laat bladeren vallen

als je me ziet

Halim Herfst

Je huid prikt dicht bij mij

raakt mijn lippen aan

Je droom is niet genoeg

Kom bij me zijn

houdt van, houdt van

Een lach huilt

Wat mooi mijn God

schade aan het hart

Moet ik gaan of blijven?

Moet ik het Mecnun vragen?

Het verandert in as, het kan niet tegen het vuur

Deze stad brandt