Brood - Bukowski

Here we are again, i never thought that this would end

You’re the weed and I’m the flower, trapped and hopelessly devoured

I can’t see another way, i’ve spent more time than i care to say,

arguing and crying…

Is persistence worth the pain?

This is not what you wanted

Now you’re lost in this bottle

Now my patience is wearing thin

‘Cause i don’t know where you’ve been

I keep waiting count the hours, home is not a place thats ours

I’m forever by the phone, calling friends who just don’t know…

You and all your lies, I’m so sick but i can’t cry for you

Its your last time to be the one to shoulder blame

There’s nothing left, I’m just a shell of a man with no love left to dispel

You won’t see my face again, i beg you to fix yourself…

Find the person that you were, before i forget your name

Hier zijn we weer, ik had nooit gedacht dat dit zou eindigen

Jij bent het onkruid en ik ben de bloem, gevangen en hopeloos verslonden

Ik kan geen andere manier zien, ik heb meer tijd besteed dan ik wil zeggen,

ruzie en huilen...

Is volharding de pijn waard?

Dit is niet wat je wilde

Nu ben je verdwaald in deze fles

Nu is mijn geduld aan het slijten

'Omdat ik niet weet waar je bent geweest

Ik blijf wachten, tel de uren, thuis is niet van ons

Ik ben voor altijd aan de telefoon, bel vrienden die het gewoon niet weten...

Jij en al je leugens, ik ben zo ziek maar ik kan niet om je huilen

Het is de laatste keer dat je de schuldige bent

Er is niets meer over, ik ben gewoon een schil van een man zonder liefde meer om te verdrijven

Je zult mijn gezicht niet meer zien, ik smeek je om jezelf op te lossen...

Vind de persoon die je was, voordat ik je naam vergeet