De Cremene -

Stâncă sunt, o stâncă ce arde

Jar nestins, ferecat

Văpaie-mpietrită, esenţă de flăcări

Luceafăr adânc îngropat

Puţini vor cunoaşte povestea din piatră

Ce-o spun pâraie ce curg

Şi-amnarul ce-aprinde iasca uscată

Născând un foc viu în amurg

De ani fără număr pe umeri ţin codrii

Iar tălpile mele-n străfund odihnesc

Ploaia mă spală, mă mângâie norii

Văd regi pierind şi alţii cum cresc

De-o seamă-s cu timpul, sunt cremene

De cremene, nestrămutat

Nici moartea nu-mi ştie'ncă numle

De cremne, neîndurat

Anii or trece, eu voi îndura

Din munte şi timp sunt făcut

Sub soare-arzător, sub gheaţa cea rece

În vântul ce zboară pierdut

Nimic nu mă schimbă-nafar' de uitare

Când paşii spre munte s-opresc

Dar singur rămas în a mea nemurire

'Nainte prin veacuri privesc

Ik ben een rots, een brandende rots

Vuurvast, veilig

Versteende vlam, de essentie van vlammen

Luceaf is diep begraven

Weinigen zullen het verhaal in steen kennen

Wat ik zeg is een stromende stroom

En de amnar die de droge pot aansteekt

Bevallen van een levend vuur in de schemering

Al ontelbare jaren houd ik het bos op mijn schouders

En mijn zolen in rust rust

De regen wast me, de wolken strelen me

Ik zie koningen vergaan en anderen groeien

Trouwens, ze vlammen

Vuursteen, ongeschud

Mijn dood kent niet eens mijn naam

Crematie, ondraaglijk

Naarmate de jaren verstrijken, zal ik volharden

Van de berg en de tijd ben ik gemaakt

Onder de brandende zon, onder het koude ijs

In de wind verloren vliegen

Niets verandert van gedachten

Wanneer de trappen naar de bergen stoppen

Maar alleen gelaten in mijn onsterfelijkheid

'Ik kijk al eeuwen'