Ruins -

Drag me down with all you’ve got

with patterns and dogmas designed

to kill whats still alive

and we’re left to march through the buried

thirsty for status, hungry for symbols

amidst slogans echoing back in our ears

telling us to be dead is to be alive

and what more’s there to life than keeping out

functions, and closing our eyes, letting moments slip by,

with our heads bowed, with our hearts buried under

the ruins of our heavens in our minds.

i’m not here to save this world,

i’m here to save myself, and set it abiaze

i’m not here to save this world

i’m here to dance in ruins, as heavens and hells collide

i’m not here to save this world,

i’m here to save myself, with my heart bled dry

i’m not here to save this world,

i’m here to dance in the ruins of our heavens made of hopes.

As youthful ideals turn,

into jaded apathy extreme — is the path I take

towards the greater good,

the benefit of the self,

among lives to be led and lived astray,

astray — in the ruins of our heavens in our hearts,

ruins — of our heavens made of hopes

hearts — bled dry and what’s left untold

let it rise!

— let it rise!

— let it rise!

nightmare and dreams unite!

i’m not here to save this world,

i’m here to save myself, and set it abiaze

i’m not here to save this world

i’m here to dance in ruins, as heavens and hells collide

i’m not here to save this world,

i’m here to save myself, with my heart bled dry

i’m not here to save this world,

i’m here to dance in the ruins of our heavens made of hopes.

Dragged me down with all you had,

and our patterns and dogmas,

might have killed what was still alive,

and i was bound to march through the buried

yet among my thirst and my hunger,

and from the ruins of my heavens

i built this wall around — to keep myself alive

i built — this — wall — around — to — keep — my fuckin' self, alive

Sleep me naar beneden met alles wat je hebt

met patronen en dogma's ontworpen

om te doden wat nog leeft

en we moeten door de begravenen marcheren

dorstig naar status, hongerig naar symbolen

tussen slogans die weerklinken in onze oren

ons vertellen om dood te zijn is om te leven

en wat is er meer in het leven dan buiten blijven

functies, en onze ogen sluiten, momenten voorbij laten glippen,

met onze hoofden gebogen, met onze harten begraven onder

de ruïnes van onze hemel in onze geest.

ik ben hier niet om deze wereld te redden,

ik ben hier om mezelf te redden, en zet het abiaze

ik ben hier niet om deze wereld te redden

ik ben hier om te dansen in ruïnes, terwijl hemel en hel botsen

ik ben hier niet om deze wereld te redden,

ik ben hier om mezelf te redden, met een bloedend hart

ik ben hier niet om deze wereld te redden,

ik ben hier om te dansen in de ruïnes van onze hemel gemaakt van hoop.

Terwijl jeugdige idealen veranderen,

tot afgematte apathie extreem — is het pad dat ik neem

naar het grotere goed,

het voordeel van het zelf,

onder levens om te worden geleid en op een dwaalspoor te leven,

dwalen — in de ruïnes van onze hemel in ons hart,

ruïnes — van onze hemel gemaakt van hoop

harten — bloedde droog en wat er nog niet is gezegd

laat het stijgen!

— laat het rijzen!

— laat het rijzen!

nachtmerrie en dromen komen samen!

ik ben hier niet om deze wereld te redden,

ik ben hier om mezelf te redden, en zet het abiaze

ik ben hier niet om deze wereld te redden

ik ben hier om te dansen in ruïnes, terwijl hemel en hel botsen

ik ben hier niet om deze wereld te redden,

ik ben hier om mezelf te redden, met een bloedend hart

ik ben hier niet om deze wereld te redden,

ik ben hier om te dansen in de ruïnes van onze hemel gemaakt van hoop.

Sleepte me naar beneden met alles wat je had,

en onze patronen en dogma's,

zou hebben gedood wat nog leefde,

en ik moest door de begravenen marcheren

maar in mijn dorst en mijn honger,

en uit de ruïnes van mijn hemel

ik heb deze muur eromheen gebouwd — om mezelf in leven te houden

ik bouwde — deze — muur — rond — om — mijn verdomde zelf, in leven te houden