Requiem -

Far away we search for a sign

Knowing in this life we’ve crossed the line

We are lost among this wreckage

To be forgotten

To be released from this

Under this night our breath fades the same

Under this night we find ourselves to blame

We’re dreaming of purpose

Losing ourselves in moments of discovery

Hoping to justify all the light around us

We’re blinded by all that may hold the key

What is tru sadness?

To be lost in the sa of all we know

What is true madness?

To believe we know what it means to be alone

I was there a lifetime ago

Watching a dream play out before me

Staring ahead beyond the horizon

To see the stars bring a fire

If I had to choose what lay ahead

Would I risk being returned

To the earth beneath me

To save what has yet to come

And betray

Everything I’ve always called home

If I get to choose how this ends

Will time remember how we were chosen?

We’re dreaming of purpose

Losing ourselves in moments of discovery

Hoping to justify all the light around us

We’re blinded by all that may hold the key

What is true sadness?

To be lost in the sea of all we know

What is true madness?

To believe we know what it means to be alone

Far away we search for a sign

Knowing in this life we’ve crossed the line

Whispers of moments passing by

And time will not heal

This empty fading hope

We’re dreaming of purpose

Losing ourselves in moments of discovery

Hoping to justify all the light around us

We’re blinded by all that may hold the key

What is true sadness?

To be lost in the sea of all we know

What is true madness?

To believe we know what it means to be alone

Ver weg zoeken we naar een teken

Wetende dat we in dit leven de grens zijn gepasseerd

We zijn verdwaald tussen dit wrak

Om te vergeten

Hiervan worden verlost

Onder deze nacht vervaagt onze adem hetzelfde

Onder deze nacht vinden we onszelf de schuld

We dromen van een doel

Onszelf verliezen in momenten van ontdekking

In de hoop al het licht om ons heen te rechtvaardigen

We zijn verblind door alles wat de sleutel kan zijn

Wat is echt verdriet?

Om te verdwalen in de sa van alles wat we weten

Wat is echte waanzin?

Om te geloven dat we weten wat het betekent om alleen te zijn

Ik was daar een leven geleden

Kijken naar een droom die zich voor mij afspeelt

Voorbij de horizon staren

Om de sterren een vuur te zien brengen

Als ik moest kiezen wat me te wachten stond

Zou ik het risico lopen teruggestuurd te worden?

Naar de aarde onder mij

Om te bewaren wat nog moet komen

en verraden

Alles wat ik altijd thuis heb genoemd

Als ik mag kiezen hoe dit eindigt

Zal de tijd zich herinneren hoe we werden gekozen?

We dromen van een doel

Onszelf verliezen in momenten van ontdekking

In de hoop al het licht om ons heen te rechtvaardigen

We zijn verblind door alles wat de sleutel kan zijn

Wat is echt verdriet?

Om te verdwalen in de zee van alles wat we weten

Wat is echte waanzin?

Om te geloven dat we weten wat het betekent om alleen te zijn

Ver weg zoeken we naar een teken

Wetende dat we in dit leven de grens zijn gepasseerd

Gefluister van voorbijgaande momenten

En de tijd zal niet genezen

Deze lege vervagende hoop

We dromen van een doel

Onszelf verliezen in momenten van ontdekking

In de hoop al het licht om ons heen te rechtvaardigen

We zijn verblind door alles wat de sleutel kan zijn

Wat is echt verdriet?

Om te verdwalen in de zee van alles wat we weten

Wat is echte waanzin?

Om te geloven dat we weten wat het betekent om alleen te zijn