Spirals -

Blocks of time filed up an endless course in vain

Self confused, lost striving

Through dead ends, I plead

Breakdown this fucking static flow

We suffocate, we drown under the weight

Of those minds

No more control, pressure, suffering

Endless routines to delusions

Who carries you from now

These chains won’t be broken

Through empty days I’m seeking an answer

To all my prayers

In spite of grief, in spite of all mis-belief

Self programmed beings prostrated irrational pain

A cause in vain

My thoughts supplanted

You feel the razors in me

I’m failing to reach the final step

Of a life of negations

Void and emptiness, I cannot maintain

Tijdsblokken hebben tevergeefs een eindeloze cursus ingeslagen

Zelf verward, verloren streven

Door doodlopende wegen, smeek ik

Doorbreek deze verdomde statische stroom

We stikken, we verdrinken onder het gewicht

Van die geesten

Geen controle, druk, lijden meer

Eindeloze routines tot waanideeën

Wie draagt ​​jou vanaf nu

Deze ketens worden niet verbroken

Door lege dagen zoek ik een antwoord

Op al mijn gebeden

Ondanks verdriet, ondanks alle misvattingen

Zelfgeprogrammeerde wezens wierpen irrationele pijn op de grond

Een oorzaak tevergeefs

Mijn gedachten verdrongen

Je voelt de scheermesjes in mij

Ik bereik de laatste stap niet

Van een leven van ontkenningen

Leegte en leegte, ik kan het niet volhouden