Winter Millennium - Borknagar

Through milleniums of winter so waste

I have passed eras to following time

I have faced the force of the nocturnal course

Where the winter comes resounding

On the plains of the earthly wisdom

I have walked the silence yet furious fields

Seen the children of the cold

The elder and the bold

Burning by belief, yearning by deceit

Behind each embracing creature

I saw thousand fighting beasts

I saw the furious black colours

Like the jaws of a bloody feast

At the end of mans wisdom

I saw passion fly so terrible high

I heard sorrow groan

At the end which I found

Where live convulse resound

I came from a distance in time

From the hill where the sun for the first time came through

I followed every wind to every spot it blew

I rove the eternity of time, the history of existence

Door millennia winter dus afval

Ik heb tijdperken doorgegeven aan de volgende tijd

Ik heb de kracht van de nachtelijke koers onder ogen gezien

Waar de winter weerklinkt

Op de vlakten van de aardse wijsheid

Ik heb door de stille maar woedende velden gelopen

Ik heb de kinderen van de kou gezien

De oudste en de stoutmoedige

Brandend door geloof, verlangen door bedrog

Achter elk omarmend wezen

Ik zag duizend vechtende beesten

Ik zag de furieuze zwarte kleuren

Als de kaken van een bloedig feest

Aan het einde van de wijsheid van de mens

Ik zag de passie zo verschrikkelijk hoog vliegen

Ik hoorde verdriet kreunen

Aan het einde die ik vond

Waar leven stuiptrekkingen weerklinken

Ik kwam van ver in de tijd

Vanaf de heuvel waar de zon voor het eerst doorkwam

Ik volgde elke wind naar elke plek die hij blies

Ik reis door de eeuwigheid van de tijd, de geschiedenis van het bestaan