The Black Canvas - Borknagar

The very maxim of the universe

Portrayed by the greatness the stars rehearse

Premeditated by nature’s sense

A modest exuberance so intense

That every mind has failed to grase it Forged by time on the last of eternity

Complex constructions — a stellar fraternity

Spread out on a canvas of deepest black

The white glowing softness a fierce attack

On every space still to be filled by matter

A pursuance of that very first creation

Expansion and a constant alteration

The fringes of the canvas always stir

The boundary is bathing in a blur

De stelregel van het universum

Gespeeld door de grootsheid die de sterren repeteren

Met voorbedachten rade door de natuur

Een bescheiden uitbundigheid zo intens

Dat elke geest er niet in is geslaagd om het te begrijpen Gesmeed door de tijd op de laatste van de eeuwigheid

Complexe constructies — een geweldige broederschap

Verspreid op een canvas van het diepste zwart

De witte gloeiende zachtheid een felle aanval

Op elke nog in te vullen ruimte door materie

Een voortzetting van die allereerste creatie

Uitbreiding en een constante wijziging

De randen van het canvas bewegen altijd

De grens baadt in een waas