Resonance - Borknagar

Thunderous events below the atmosphere

Hibernate within my fissures

Mind has compressed what it lent from the ear

Like a diamond that sings of external pressure

But this zenith is chased by a curse

That time seems cruel to our memory

Expressive bow strokes in the bodily universe

Soon fade into a monotonous symphony

Like solar flares that reach our plexus

Through the cloud chamber’s web

So we learnt to forget about essentiality

And deny the primal frequency

But its spirit still exists in me

As my existence is its gree

Like fertility found its mother in fallow

We found our ethics in each other

Organic development was to follow

And intelligence defeated pother

Earthquake: Its stentorian chord

The core’s hollow choir

Fields tremble where Alps aboard

The resonance, that even deletes fire

Donderende gebeurtenissen onder de atmosfeer

Slaapstand in mijn kloven

De geest heeft samengeperst wat het uit het oor heeft geleend

Als een diamant die zingt van externe druk

Maar dit zenit wordt achtervolgd door een vloek

Die tijd lijkt wreed in onze herinnering

Expressieve boogstreken in het lichamelijke universum

Vervaagt al snel in een monotone symfonie

Zoals zonnevlammen die onze plexus bereiken

Door het web van de wolkenkamer

Dus we leerden de essentie te vergeten

En de oerfrequentie ontkennen

Maar de geest ervan bestaat nog steeds in mij

Zoals mijn bestaan ​​is zijn gree

Zoals de vruchtbaarheid zijn moeder vond in de braakliggende periode

We vonden onze ethiek in elkaar

Organische ontwikkeling zou volgen

En intelligentie versloeg pother

Aardbeving: zijn stentoriaans akkoord

Het holle koor van de kern

Velden trillen waar Alpen aan boord

De resonantie, die zelfs vuur verwijdert