Cyclus - Borknagar

A flat planet in the centre of the universe

Who punctured us?

Who thrust the needle into our flesh?

Geocentrism came crawling back — licking the needle marks —

«Copernicus was never right», and our world turned as

Introvert as our minds

Kepler, Copernicus & Galilei suffocating in the vacuum of

The microcosms

The inside can wait as long as we’re preoccupied with

Shining the facade

We brought this upon ourselves — the connection breach

We cut the rope, we shut the power down

The line does not reach out any more

Diagonal traded for horizontal — there is no up and down

Gathered, trapped, closed into a linear thought

Kepler, Copernicus & Galilei suffocating in the vacuum of

The microcosms

The inside can wait as long as we’re preoccupied with

Shining the facade

Somehow we lost the ancient connection

All perspective eaten by newborn abilities

Entangled no more?

— Simplicity the order of absent

Relations

Complexity a distant relative or a strange rumour

Reflective surfaces mirroring skin, cores diminish slowly

And silently

Nourishment torn away, light dimmed to the unrecognizable

Show us your universe and we’ll give you our world — we do

Not recognize it anyway!

Een platte planeet in het centrum van het heelal

Wie heeft ons geprikt?

Wie heeft de naald in ons vlees gestoken?

Geocentrisme kroop terug - likte aan de naaldsporen -

«Copernicus had nooit gelijk», en onze wereld veranderde als

Introvert als onze geest

Kepler, Copernicus en Galilei stikken in het vacuüm van

de microkosmos

De binnenkant kan wachten zolang we bezig zijn met

Stralend de gevel

We hebben dit zelf veroorzaakt: de verbindingsbreuk

We knippen het touw door, we sluiten de stroom af

De lijn komt niet meer uit

Diagonaal geruild voor horizontaal — er is geen op en neer

Verzameld, gevangen, opgesloten in een lineaire gedachte

Kepler, Copernicus en Galilei stikken in het vacuüm van

de microkosmos

De binnenkant kan wachten zolang we bezig zijn met

Stralend de gevel

Op de een of andere manier zijn we de oude verbinding kwijtgeraakt

Alle perspectief opgegeten door pasgeboren vaardigheden

Niet meer verstrikt?

— Eenvoud de volgorde van afwezig

Relaties

Complexiteit een ver familielid of een vreemd gerucht

Reflecterende oppervlakken spiegelen huid, kernen nemen langzaam af

en stil

Voeding weggerukt, licht gedimd tot het onherkenbare

Laat ons uw universum zien en wij geven u onze wereld — dat doen we!

Herken het toch niet!