Nevermore - Booze Control

Once the night falls dark and eerie

Sinister shadows black and bleary

Memories lost entreating entrance

Passing by

A reflection left unbroken

The longing quietly spoken

To the hallow with scythe and nimbus

Silent decry

Slither through rambunctious silence

Echos resonating timeless

Loss of life and love and light

Solitude stray

Imprisoned in dreams she sent thee

Awake by belial’s decree

Eternal hours engraved in ember

Withered away

Scorn the tapping on the door

The dawn awaits

Just darkness nothing more

The dawn awaits

Your sorrow evermore

The dawn awaits

This horror nevermore

The dawn awaits

Frayed by gleams of Sunna’s mercy

Lifting tethered fears so all your

Hopes will soar

Thy soul from out the shadows

To rise from forlorn barrows

Shall be scorning, shall be mourning

Nevermore

Zodra de nacht donker en griezelig wordt

Sinistere schaduwen zwart en vaag

Herinneringen verloren smekend entree

langskomen

Een reflectie die ongebroken is gebleven

Het verlangen rustig gesproken

Naar de heilige met zeis en nimbus

stille roep

Glijden door onstuimige stilte

Echo's resoneren tijdloos

Verlies van leven en liefde en licht

Eenzaamheid verdwaald

Gevangen in dromen die ze je stuurde

Ontwaakt op bevel van Belial

Eeuwige uren gegraveerd in ember

Verdord

Minacht het getik op de deur

De dageraad wacht

Gewoon duisternis, niets meer

De dageraad wacht

Je verdriet voor altijd

De dageraad wacht

Deze horror nooit meer

De dageraad wacht

Verzwakt door de glinstering van Sunna's genade

Vastgebonden angsten wegnemen, zodat al je

De hoop zal stijgen

Uw ziel vanuit de schaduwen

Om op te staan ​​uit verlaten grafheuvels

Zal minachting zijn, zal rouw zijn

Nooit meer