33 - Bodies

It’s noon o' clock

And my legs are broken

And there’s bodies on the floor

And the back door’s open

Josie in the kitchen

Soft and sweet

And and we pick her flowers

From down the street

We stain these walls with our blood, our sweat, our tears

Memories are the same

A mess of two years

But I wouldn’t have it any other way

This will never be home again

This will never be home again

This will never be home again

This will never be home again

Lover’s

They came, they went

Forgot about the things

It was time well spent

I miss the drinks, the drugs, the art of love

The pathetic heart broken cunt that we become

Wasted away the nights pretending

Like the morning would never show it’s face

I left a little piece of me

A turn it up turning thirty-three

Thirty-three

This will never be home again

This will never be home again

This will never be home

This will never be home

This will never be home

This will never be home

Het is twaalf uur

En mijn benen zijn gebroken

En er liggen lichamen op de vloer

En de achterdeur staat open

Josie in de keuken

Zacht en zoet

En we plukken haar bloemen

Van verderop in de straat

We bevlekken deze muren met ons bloed, ons zweet, onze tranen

Herinneringen zijn hetzelfde

Een puinhoop van twee jaar

Maar ik zou het niet anders willen

Dit zal nooit meer thuis zijn

Dit zal nooit meer thuis zijn

Dit zal nooit meer thuis zijn

Dit zal nooit meer thuis zijn

Liefhebbers

Ze kwamen, ze gingen

Ben de dingen vergeten

Het was goed bestede tijd

Ik mis de drankjes, de drugs, de kunst van het liefhebben

De zielige kut met een gebroken hart die we worden

Verspilde de nachten met doen alsof

Alsof de ochtend zijn gezicht nooit zou laten zien

Ik heb een klein stukje van mezelf achtergelaten

Een draai het omhoog drieëndertig worden

Drieëndertig

Dit zal nooit meer thuis zijn

Dit zal nooit meer thuis zijn

Dit zal nooit thuis zijn

Dit zal nooit thuis zijn

Dit zal nooit thuis zijn

Dit zal nooit thuis zijn