Atropos - BODI

Never will fall, never will fly

Never be able to make it alive

Never will know when it’s my time to go

But until that day shows I will open my eyes

Never will crawl, never will dive

Never be able to see my demise

Ending is up to the fates to decide

And I leave no regrets in the shadow behind

This is life

Rage against the dying of the light

Balance on a tight-rope, threads, slowly sliced with a knife

Find a way to navigate the mines and find happiness

Defined as cutting ties with fear and living where our passion is

Here, now, the moment’s quickly passin'

And no matter what we do our life is held ransom

Asking what the meaning is, but we’re the one whose questioned

Lessons learned and finding answers, pass em on is our redemption

Never restin, when moments test our poise

Try to knock us down with suffering we can’t avoid

We make our choice, bow or keep our eyes up

Give in, give up, and wave the flag or make our tragedy a triumph

It’s rarely easy, but truth is that we’re all in need of the grind

To give it purpose, what’s freedom if we never know the bind?

And there’s no shackle, til sound of the gallows and gavel go strike

Except what we give power to

Nothing holds us from our flight

Unless we let it

This is beautiful — even when it isn’t

And my limits make me stronger when I choose to fight against em

No longer, and honor truth that I wander along the route

On my own and I water roots when I’m showin how to lace boots

And keep going, never slowing down, holding on until I’ve found

What I live and what I fight for, what I’d gladly give my life for

When I find my why I can handle any how

I can sacrifice blood and sweat from the brow

Freedom’s the acceptance that the work is always endless

And don’t let this second guess the seconds spent until the day I exit

Left or stage right — no time for stage fright

No lines to memorize, just do my best to improvise

In disguise I reside if I wear a mask of lies

To try to hide my frightened eyes

Blinded by the stars I idolize

And try to be like

Rewrite this foolish path to roam

A sleep walking dead zombie living in the catacombs

Destiny is only shown to those who’ve got the strength to face

Their demons straight and see em break

Beneath the weight of love we make

Em free, and let go of waiting for the crystal ball

Back against the wall will conquer nothing if you think you’re small

You are, but legends mark their own tarot cards

Count the blessings till the endings dripping bone marrow hard

It will be, again and again, but everything, everyone, everywhere passes

And dreams are made awake, not waiting on a mattress

Until we catch our train, moment-to-moment we capture and master this

No Lazarus, there’s no ever after after this

Zal nooit vallen, zal nooit vliegen

Nooit in staat zijn om het levend te maken

Ik zal nooit weten wanneer het mijn tijd is om te gaan

Maar tot die dag laat zien, zal ik mijn ogen openen

Zal nooit kruipen, zal nooit duiken

Nooit mijn ondergang kunnen zien

Het einde is aan het lot om te beslissen

En ik laat geen spijt achter in de schaduw

Dit is het leven

Woede tegen het sterven van het licht

Balanceer op een strak koord, draden, langzaam doorgesneden met een mes

Vind een manier om door de mijnen te navigeren en geluk te vinden

Gedefinieerd als het verbreken van banden met angst en leven waar onze passie is

Hier, nu, het moment gaat snel voorbij

En wat we ook doen, ons leven wordt vastgehouden als losgeld

Vragen wat de betekenis is, maar wij zijn degene wiens ondervraging

Geleerde lessen en het vinden van antwoorden, doorgeven is onze verlossing

Nooit rusten, wanneer momenten ons evenwicht testen

Probeer ons neer te slaan met lijden dat we niet kunnen vermijden

We maken onze keuze, buigen of houden onze ogen omhoog

Geef toe, geef op en zwaai met de vlag of maak van onze tragedie een triomf

Het is zelden gemakkelijk, maar de waarheid is dat we allemaal de sleur nodig hebben

Om het een doel te geven, wat is vrijheid als we de binding nooit kennen?

En er is geen sluiting, totdat het geluid van de galg en de voorzittershamer gaat slaan

Behalve waar we stroom aan geven

Niets houdt ons van onze vlucht af

Tenzij we het toestaan

Dit is mooi, zelfs als dat niet zo is

En mijn grenzen maken me sterker als ik ervoor kies om tegen ze te vechten

Niet langer, en eer de waarheid dat ik langs de route dwaal

In mijn eentje en ik waterwortels als ik laat zien hoe je laarzen moet strikken

En blijf doorgaan, vertraag nooit, volhouden tot ik heb gevonden

Waar ik leef en waar ik voor vecht, waar ik graag mijn leven voor zou geven

Als ik mijn waarom vind, kan ik het hoe dan ook aan

Ik kan bloed en zweet van het voorhoofd opofferen

Vrijheid is de acceptatie dat het werk altijd eindeloos is

En laat deze seconde niet raden hoeveel seconden er zijn besteed tot de dag dat ik vertrek

Links of podium rechts - geen tijd voor plankenkoorts

Geen regels om te onthouden, doe gewoon mijn best om te improviseren

In vermomming verblijf ik als ik een masker van leugens draag

Om te proberen mijn bange ogen te verbergen

Verblind door de sterren verafgood ik

En probeer te zijn zoals

Herschrijf dit dwaze pad om rond te zwerven

Een slaapwandelende dode zombie die in de catacomben leeft

Het lot wordt alleen getoond aan degenen die de kracht hebben om het hoofd te bieden

Hun demonen richten zich en zien ze breken

Onder het gewicht van de liefde die we bedrijven

Laat ze los en laat het wachten op de kristallen bol los

Met de rug tegen de muur overwin je niets als je denkt dat je klein bent

Dat ben je, maar legendes markeren hun eigen tarotkaarten

Tel de zegeningen tot het einde druipend van het beenmerg

Het zal steeds weer zo zijn, maar alles, iedereen, overal gaat voorbij

En dromen worden wakker gemaakt, niet wachtend op een matras

Totdat we onze trein halen, leggen we dit van moment tot moment vast en beheersen het

Nee Lazarus, er is geen hiernamaals