The Invalid Corps - Bobby Horton

I wanted much to go to war,

And went to be examined;

The surgeon looked me o’er and o’er,

My back and chest he hammered.

Said he, You’re not the man for me,

Your lungs are much affected,

And likewise both your eyes are cock’d,

And otherwise defected.

So, now I’m with the invalids,

And cannot go and fight, sir!

The doctor told me so, you know,

Of course it must be right, sir!

While I was there a host of chaps

For reasons were exempted,

Old «pursy», he was laid aside,

To pass he had attempted.

The doctor said, I do not like

Your corporosity, sir!

You’ll «breed a famine» in the camp

Wherever you might be, sir!

So, now I’m with the invalids,

And cannot go and fight, sir!

The doctor told me so, you know,

Of course it must be right, sir!

There came a fellow, mighty tall,

A «knock-kneed overgrowner»,

The Doctor said, I ain’t got time

To take and look you over.

Next came along a little chap,

Who was 'bout two foot nothing,

The Doctor said, You’d better go

And tell your marm you’re coming!

So, now I’m with the invalids,

And cannot go and fight, sir!

The doctor told me so, you know,

Of course it must be right, sir!

Some had the ticerdolerreou,

Some what they call «brown critters»,

And some were «lank and lazy» too,

Some were too «fond of bitters».

Some had «cork legs» and some «one eye»,

With backs deformed and crooked,

I’ll bet you’d laugh’d till you had cried,

To see how «cute» they looked.

So, now I’m with the invalids,

And cannot go and fight, sir!

The doctor told me so, you know,

Of course it must be right, sir!

Ik wilde heel graag ten strijde trekken,

En ging worden onderzocht;

De chirurg bekeek me o'er en o'er,

Mijn rug en borst sloeg hij.

Zei hij, je bent niet de man voor mij,

Je longen zijn erg aangetast,

En evenzo zijn je beide ogen gespannen,

En anders overgelopen.

Dus nu ben ik bij de invaliden,

En kan niet gaan vechten, meneer!

De dokter vertelde me, dus, weet je,

Natuurlijk moet het kloppen, meneer!

Terwijl ik daar was, een groot aantal kerels

Om redenen waren vrijgesteld,

Oude "poes", hij werd terzijde gelegd,

Om te slagen had hij geprobeerd.

De dokter zei: ik vind het niet leuk

Uw lichamelijkheid, meneer!

Je zult "een hongersnood kweken" in het kamp

Waar u ook bent, meneer!

Dus nu ben ik bij de invaliden,

En kan niet gaan vechten, meneer!

De dokter vertelde me, dus, weet je,

Natuurlijk moet het kloppen, meneer!

Er kwam een ​​kerel, machtig lang,

Een "knock-kneed overwoekerd",

De dokter zei: ik heb geen tijd

Om u over te nemen en te bekijken.

Vervolgens kwam er een kleine kerel langs,

Wie was 'bout twee voet niets,

De dokter zei: je kunt maar beter gaan

En zeg tegen je moeder dat je komt!

Dus nu ben ik bij de invaliden,

En kan niet gaan vechten, meneer!

De dokter vertelde me, dus, weet je,

Natuurlijk moet het kloppen, meneer!

Sommigen hadden de ticerdolerreou,

Sommige wat ze "bruine beestjes" noemen,

En sommigen waren ook "slungelig en lui",

Sommigen waren te « dol op bitters ».

Sommigen hadden "kurken poten" en sommigen "één oog",

Met vervormde en kromme ruggen,

Ik wed dat je zou lachen tot je had gehuild,

Om te zien hoe "schattig" ze eruit zagen.

Dus nu ben ik bij de invaliden,

En kan niet gaan vechten, meneer!

De dokter vertelde me, dus, weet je,

Natuurlijk moet het kloppen, meneer!