While You Lie Bleeding -

As the blood flows

From out of your wounds

I gaze into your eyes

And rape your soul

While you lie bleeding

As the warmth leaves

From out of your beaten flesh

I steal your last breath

And laugh upon your defeat

Noble warriors

Who die upon the battlefield

Live forever

In the halls of Valhalla

A toast and a feast

Let the gods smile upon you

Winter bares its teeth

And soon the summer

Swallows you whole

While you lie bleeding

As I raise a toast

To your pathetic demise

I smile to the stars

And piss upon your corpse

While you lie bleeding

As you drift away

From the unbearable pain

The last thing that you see

Is the grin upon your face

Noble warriors

Who die upon the battlefield

Live forever

In the halls of Valhalla

A Toast and a feast

Let the gods smile upon you

Winter bares its teeth

Soon the summer

Shall swallow your soul

Silence becomes the son of a prince

To be silent but brave in battle

It befits a man to be marry and glad

Until the day of his death

The coward believes he will live forever

If he holds back in battle

But in cold age he shall have no peace

Though spears have spared his limbs

Fortunate is he

Who is favoured in his lifetime

With praise and words of wisdom

Evil council is often given

By those of evil heart

Terwijl het bloed stroomt

Van uit je wonden

Ik staar in je ogen

En verkracht je ziel

Terwijl je ligt te bloeden

Als de warmte weggaat

Van uit je geslagen vlees

Ik steel je laatste adem

En lach om je nederlaag

Edele strijders

Die sterven op het slagveld

Leef voor altijd

In de hallen van Walhalla

Een toast en een feestmaal

Laat de goden je toelachen

De winter laat zijn tanden zien

En straks de zomer

Slikt je helemaal door

Terwijl je ligt te bloeden

Terwijl ik een toast uitbreng

Op je zielige ondergang

Ik lach naar de sterren

En pis op je lijk

Terwijl je ligt te bloeden

Terwijl je wegdrijft

Van de ondraaglijke pijn

Het laatste wat je ziet

Is de grijns op je gezicht

Edele strijders

Die sterven op het slagveld

Leef voor altijd

In de hallen van Walhalla

Een toast en een feestmaal

Laat de goden je toelachen

De winter laat zijn tanden zien

Straks de zomer

Zal je ziel inslikken

Stilte wordt de zoon van een prins

Om stil maar dapper te zijn in de strijd

Het past een man om getrouwd en blij te zijn

Tot de dag van zijn dood

De lafaard gelooft dat hij eeuwig zal leven

Als hij zich terughoudt in de strijd

Maar in koude tijden zal hij geen vrede hebben

Hoewel speren zijn ledematen hebben gespaard

Gelukkig is hij

Wie is begunstigd tijdens zijn leven

Met lof en woorden van wijsheid

Kwade raad wordt vaak gegeven

Door degenen met een slecht hart