Cruce de Pieles - Blon

Camino en un tango de trinos y cieno

Perdiendo a mi sombra en un sol veraniego

Pisando las hojas que retuvo enero

Habito en el frío de un triste aguacero

Me paro en la puerta del viejo museo

Buscando cobijo en el pincel y el lienzo

A veces las musas no están donde creo

No compro la entrada, me miras, te veo

Divina aparición

Bendices el asfalto en el altar de tu tacón

Dos lirios azules van tras de ti en procesión

Mis ojos ahora son devotos de tu religión

Es un juego de dos

Antes de tirar los dados te imagino en mi sillón

Pero tú tienes un as escondido en el pantalón

El crupier de mi destino ha tomado una decisión

Me hablas, te siento

Te escucho, te huelo

Me invitas, sonrío

Tú quieres, yo quiero

Conduces, te rozo

Aparcas, te beso

Salimos, entramos

Te tumbas, te rezo

El colchón, tú y yo

Mi lengua con tu lengua en un duelo feroz

Resuelves el enigma que hay tras tu sujetador

En el suelo la ropa nos queda mucho mejor

Mi boca se fusiona con los pliegues de tu cuerpo

Y se detiene en la cima de los montes de tu pecho

Desciende por la escarpada ladera de tu vientre

Y desemboca en el lago donde tu caudal se vierte

Noto tus labios calientes

Recorren mi erección por un sendero imprevisible

El portón de tu garganta se desliza lentamente

Tu saliva forma charcos en los surcos de mis ingles

Apaciguada la sed

Nuestras caras se reencuentran en la pausa del placer

Se nos eriza la piel

Nos miramos fijamente, se entrelazan nuestros pies

Me agarras, te aprieto

Me arañas, me dejo

Me lames, te muerdo

Tú quieres, yo quiero

Yú leña, tú fuego

Tu nube, yo viento

Te agitas, jadeo

Te mojas, te bebo

Me pongo encima de ti

Me atrapas con tus piernas, comenzó el frenesí

Ya podemos sentir, nuestros sexos latir

Tú me pediste que entrara y yo no quiero salir

El sudor cae por mi frente

Tú me giras bruscamente

No te andas con rodeos

A horcajadas me cabalgas por lo prados del deseo

Empiezas a acelerar, ya no podemos parar

Olvidamos nuestros nombres, ya es instinto animal

Tú me pides más, yo te pido más

Descubrimos mil posturas que estaban por inventar

La sangre de nuestras venas no deja de bombear

En el clímax de la lujuria vemos ángeles pasar

Explosionamos los dos, el cuarto se va a inundar

Después de la batalla siempre llega la paz

Me miras, te abrazo

Suspiras, bromeo

Te ríes, me besas

Me visto, te agendo

Me marcho, te pienso

Me llamas, descuelgo

(¿Mañana en la puerta del viejo museo?)

Tú quieres, yo quiero

Ik loop in een tango van trillers en slib

Mijn schaduw verliezen in een zomerzon

Stappen op de bladeren die januari behield

Ik leef in de kou van een trieste stortbui

Ik sta voor de deur van het oude museum

Beschutting zoeken in het struikgewas en het canvas

Soms zijn de muzen niet waar ik denk

Ik koop geen kaartje, jij kijkt naar mij, ik zie jou

goddelijke verschijning

Je zegent het asfalt bij het altaar van je hiel

Twee blauwe lelies gaan in processie achter je aan

Mijn ogen zijn nu toegewijd aan uw religie

Het is een spel van twee

Voordat ik de dobbelstenen gooi, stel ik me voor dat je in mijn stoel zit

Maar je hebt een troef in je broek verstopt

De dealer van mijn lot heeft een beslissing genomen

Jij praat tegen mij, ik voel jou

Ik hoor je, ik ruik je

Jij nodigt me uit, ik glimlach

jij wilt, ik wil

Jij rijdt, ik poets je

Jij parkeert, ik kus je

We gaan naar buiten, we gaan naar binnen

Je gaat liggen, ik bid tot je

De matras, jij en ik

Mijn tong met jouw tong in een fel duel

Je lost het raadsel achter je beha op

Op de grond passen onze kleren ons veel beter

Mijn mond versmelt met de plooien van je lichaam

En het stopt op de top van de bergen van je borst

Daal de steile helling van je buik af

En het stroomt in het meer waar je stroom wordt gegoten

Ik voel je hete lippen

Ze lopen mijn erectie op een onvoorspelbaar pad

De poort van je keel schuift langzaam

Je speeksel vormt plassen in de groeven van mijn Engels

dorst gelest

Onze gezichten ontmoeten elkaar weer in de pauze van plezier

Onze huid kruipt

We staren elkaar aan, onze voeten verstrengelen zich

Jij grijpt me vast, ik knijp je

Je krabt me, je verlaat me

Jij likt mij, ik bijt jou

jij wilt, ik wil

Yú brandhout, jouw vuur

Jouw wolk, ik wind

Jij beeft, ik hijg

Jij wordt nat, ik drink je

Ik zet mezelf boven op jou

Je vangt me op met je benen, de razernij begon

We kunnen al voelen, onze seksen kloppen

Je vroeg me binnen te komen en ik wil niet naar buiten

Het zweet druppelt langs mijn voorhoofd

je draait me om

je neemt geen blad voor de mond

Schrijlings op mij rijd je door de weiden van verlangen

Je begint te versnellen, we kunnen niet meer stoppen

We vergeten onze namen, het is al dierlijk instinct

Jij vraagt ​​mij om meer, ik vraag jou om meer

We ontdekten duizend posities die op het punt stonden uitgevonden te worden

Het bloed in onze aderen stopt niet met pompen

Op het hoogtepunt van lust zien we engelen voorbijgaan

We ontploffen allebei, de kamer gaat overstromen

Na de strijd komt altijd vrede

Je kijkt me aan, ik omhels je

Je zucht, ik grap

je lacht, je kust me

Ik kleed me aan, ik boek je

Ik ga weg, ik denk aan jou

jij belt mij, ik neem op

(Morgen voor de deur van het oude museum?)

jij wilt, ik wil