The Echo (Maybe Tonight) -

The sinners and the saints and the suicide girls

Passion into darkness and the pawnshop pearls

One place, one time, one love, we owned the night

And the tender souls wondered where the faith has all gone

And the neon on Lamar came rumbling on We swore they wouldn’t take us down without a fight

Hopeless hearted hunters waging war on the stars

We cheered the revolution from a rooftop bar

And swore to one another only we could make it right

We said

Maybe tonight

Maybe tonight

Maybe tonight we can

I remember your kiss like TNT

How it rattled every long gone part of me And in the heat of the night you shook when you said my name

And the precious drop of sweat running down your back

Like a southbound train burning down the track

Two martyrs in a world that would never be the same

Among the midnight runners and the teenage stunners

Searching for the light of day we hoped against hope we could find one voice

To sing what we were desperate to say

We said

Maybe tonight

Maybe tonight

Maybe tonight we can

And the tears running down your face

Like a sad broken prophets parade

While this dirty city sleeps tonight

To the Gutterat serenade

Underneath that holy streetlight

We can take it all back again

And it’s the echo of the wounded heart in the night

That proves we were born to win

De zondaars en de heiligen en de zelfmoordmeisjes

Passie in de duisternis en de pandjeshuisparels

Eén plaats, één keer, één liefde, we hadden de nacht in handen

En de tedere zielen vroegen zich af waar het geloof allemaal gebleven is

En het neon op Lamar rommelde door. We hebben gezworen dat ze ons niet zonder slag of stoot zouden neerhalen.

Hopeloze jagers die oorlog voeren tegen de sterren

We juichten de revolutie toe vanuit een bar op het dak

En zwoer elkaar dat alleen wij het goed konden maken

We zeiden

Misschien vanavond

Misschien vanavond

Misschien kunnen we dat vanavond

Ik herinner me je kus als TNT

Hoe het elk lang vervlogen deel van mij rammelde En in de hitte van de nacht beefde je toen je mijn naam zei

En de kostbare zweetdruppel die over je rug loopt

Als een trein in zuidelijke richting die het spoor afbrandt

Twee martelaren in een wereld die nooit meer hetzelfde zou zijn

Onder de hardlopers in de nacht en de tieners

Zoekend naar het daglicht hoopten we tegen beter weten in dat we één stem zouden vinden

Om te zingen wat we wanhopig wilden zeggen

We zeiden

Misschien vanavond

Misschien vanavond

Misschien kunnen we dat vanavond

En de tranen lopen over je wangen

Als een trieste parade van gebroken profeten

Terwijl deze vuile stad vannacht slaapt

Naar de Gutterat-serenade

Onder die heilige straatlantaarn

We kunnen het allemaal weer terugnemen

En het is de echo van het gewonde hart in de nacht

Dat bewijst dat we zijn geboren om te winnen