The Lash -

The lash is on it’s golden nail inside the master’s house

It’s not needed now, dreams are working for the nonce

But that lash, is being taken down they’ve thrown bones enough

And don’t love to hear us whine

Some refused to sign

Some lit themselves on fire

In the labyrinth cities

Endless rooms

The economic chain

In the endless rooms, heads dancing in their tombs

The hairless apologists, cook their schemes

Aspect of the leech

War lines to my home

Rust to gleaming chrome

The lion’s share, the lions' share their kill

The system drinks unknowing, blindly draining all and we are all it’s cells

The bloodless routine evil, greying cloud of working

Hydras head grown back

Every daughter, every one, every mother’s son

The knives in their upward stab

I do no good, I hold them by the blade

That’s how I was made

The towers never show their roots, yet underground

The dwelling of the low

Wanting, grasping souls

To the middle bricks we are

Worth, shallow

Not enough, never enough, don’t give up, I give up

De zweep zit op zijn gouden spijker in het huis van de meester

Het is nu niet nodig, dromen werken voor de nonce

Maar die zweep, wordt eraf gehaald, ze hebben genoeg met botten gegooid

En hoor ons niet graag zeuren

Sommigen weigerden te ondertekenen

Sommigen staken zichzelf in brand

In de labyrintsteden

Eindeloze kamers

De economische keten

In de eindeloze kamers, dansende hoofden in hun graven

De haarloze apologeten, koken hun plannen

Aspect van de bloedzuiger

Oorlogslijnen naar mijn huis

Roest tot glanzend chroom

Het leeuwendeel, het leeuwendeel hun prooi

Het systeem drinkt onwetend, leegt alles blindelings en we zijn allemaal cellen

De bloedeloze routine kwaad, grijzende wolk van werken

Hydra's hoofd terug gegroeid

Elke dochter, iedereen, de zoon van elke moeder

De messen in hun opwaartse steek

Ik doe geen goed, ik houd ze vast bij het mes

Zo ben ik gemaakt

De torens laten nooit hun wortels zien, maar toch ondergronds

De woning van de lage

Willen, grijpende zielen

Tot de middelste stenen zijn we

De moeite waard, ondiep

Niet genoeg, nooit genoeg, geef niet op, ik geef op