Locust - Black Lips

You kept the linen clean but you couldn’t keep the dirt off me

Pourin' seconds from a broken clock, leavin' hours piled up on the floor

I might feel the sun but the sun certainly won’t feel me

My hands are icy cold but everythin' they touch feel heat

Everybody knows

That while I’m passin' by

The concrete starts to shake

I’m a locust in the wind

Now there’s nothin' where I’ve been

Just a feelin' left behind

Stole the bell right off the ship so they’re never gonna hear it ring

Passengers will be asleep while the pipes are ripped from under the sink

I’m never goin' to be the one who’s never been lost in the sea

I’d rather eat the soap that was meant to wash the dirt from me

Everybody knows

While I’m passin' by

The forest comes awake

Now I’m talkin' to the wind

Both askin' where we’ve been

And what’s been left behind

I might feel the sun but the sun certainly won’t feel me

My hands are icy cold but everythin' they touch feel heat

You kept the linen clean but you couldn’t keep the dirt off me

I’d rather eat the soap that was meant to keep me clean

Everybody knows

While I’m passin' by

The concrete starts to shake

I’m a locust in the wind

Now there’s nothin' where I’ve been

Just a feelin' left behind

Everybody knows

While I’m passin' by

The forest comes awake

Now I’m talkin' to the wind

Both askin' where we’ve been

And what been left behind

Je hield het linnengoed schoon, maar je kon het vuil niet van me afhouden

Giet seconden van een kapotte klok, uren op de grond laten liggen

Ik voel misschien de zon, maar de zon zal mij zeker niet voelen

Mijn handen zijn ijskoud, maar alles wat ze aanraken, voelt warmte aan

Iedereen weet het

Dat terwijl ik voorbij loop

Het beton begint te trillen

Ik ben een sprinkhaan in de wind

Nu is er niets meer waar ik ben geweest

Gewoon een gevoel achtergelaten

Heb de bel van het schip gestolen, zodat ze hem nooit zullen horen rinkelen

Passagiers slapen terwijl de leidingen onder de gootsteen vandaan worden gerukt

Ik zal nooit degene zijn die nog nooit in de zee is verdwaald

Ik eet liever de zeep die bedoeld was om het vuil van me af te wassen

Iedereen weet het

Terwijl ik voorbij loop

Het bos wordt wakker

Nu praat ik tegen de wind

Beiden vragen waar we zijn geweest

En wat is er achtergelaten

Ik voel misschien de zon, maar de zon zal mij zeker niet voelen

Mijn handen zijn ijskoud, maar alles wat ze aanraken, voelt warmte aan

Je hield het linnengoed schoon, maar je kon het vuil niet van me afhouden

Ik eet liever de zeep die bedoeld was om me schoon te houden

Iedereen weet het

Terwijl ik voorbij loop

Het beton begint te trillen

Ik ben een sprinkhaan in de wind

Nu is er niets meer waar ik ben geweest

Gewoon een gevoel achtergelaten

Iedereen weet het

Terwijl ik voorbij loop

Het bos wordt wakker

Nu praat ik tegen de wind

Beiden vragen waar we zijn geweest

En wat is er achtergelaten