Lágrimas - Bivolt

Chorei, uma lágrima escorreu

Se suicidou, morreu

Se jogou do meu olhar

Do meu corpo ela escapou

Implorando pr’eu mudar

Nova ideia se formou

E nova forma de olhar

Ao olhar o que se passou

Molha vida, vem levar

Vai lavar o que restou em mim

Me diga onde eu estaria agora

Minha velha disse: «vamo embora»

Eu não quis escutar

Meus erros são as cicatriz

Eu aprendi, ferida se curou

Mas a marca tá lá

Memória assombrará

Quando meu lado cínico

Quiser erguer a voz em mim

Fingir que eu não sou ruim

A marca vai tá lá

Talvez eu não seja

Talvez são sementes da ira plantadas na adolescência

Que hoje é uma árvore pra fazer sombra na minha cabeça

Talvez é a soma de um sim com um não

Resultando incerteza

Talvez eu não seja, talvez eu não seja

Um suspiro errado, um contato certo

Tão pequeno mundo, vida de inseto

Falsas proteções, muros de concreto

Soa som de pó num grande universo

A missão é além daqui

Leva-me além de onde você pode ir

Elevo-me ao level mais difícil

Desafio o chefe, salvo a dama

Fogos de artifício

Arte, ofício ou fama?

Uma matéria paralela ao que essa grande esfera tem pra mim

Enfim, o tolo se contenta

Aprenda, até que é legal

Mas não passa de uma interação banal

Ninguém se toca como deveria

Ninguém se importa como deveria

Ninguém se ama, quer ideologia

Pra seguir, mas pra servir

Uh, quem tá disposto?

Moço, é por isso que eu

Chorei, uma lágrima escorreu

Se suicidou, morreu

Se jogou do meu olhar

Do meu corpo ela escapou

Implorando pr’eu mudar

Nova ideia se formou

E nova forma de olhar

Ao olhar o que se passou

Lágrimas não escorrem mais salgadas

Só lamba e sinta você mesmo o gosto da indignação

Eu mesma mantive calada minha decisão

E resolvi falar depois de ouvir tanta bosta de opinião

Aprendi a multiplicar o pão

Em pleno século vinte e um

De indiferença, placar final e televisão

Então só faça revisão

O que seria eu sem amor, sem esplendor

Filha da máquina de fazer vilão

Hey, yê

Ik huilde, er viel een traan

Als je zelfmoord pleegde, stierf je

Hij wierp zich van mijn blik af

Uit mijn lichaam ontsnapte ze

smeekt me om te veranderen

Nieuw idee gevormd

En een nieuwe manier van kijken

Door te kijken naar wat er is gebeurd

Nat leven, kom maar aan

Het zal wegwassen wat er van mij over is

Vertel me waar ik nu zou zijn

Mijn oude vrouw zei: «laten we gaan»

Ik wilde niet luisteren

Mijn fouten zijn het litteken

Ik heb geleerd, de wond is genezen

Maar het merk is er

de herinnering zal achtervolgen

Wanneer mijn cynische kant

Wil je je stem in mij verheffen

Doe alsof ik niet slecht ben

Het merk zal er zijn

misschien ben ik dat niet

Misschien zijn het zaden van woede die in de adolescentie zijn geplant

Dat vandaag een boom is om mijn hoofd in de schaduw te stellen

Misschien is het de optelsom van een ja en een nee

Gevolg onzekerheid

Misschien ben ik niet, misschien ben ik niet

Een verkeerde zucht, een juist contact

Zo kleine wereld, het leven van een insect

Valse beveiligingen, betonnen muren

Klinkt als stof in een groot universum

De missie is hier verder

Breng me verder dan waar je heen kunt

Ik klim naar het moeilijkste niveau

Ik daag de baas uit, red de dame

Vuurwerk

Kunst, ambacht of roem?

Een verhaal parallel aan wat deze grote bol voor mij heeft

Uiteindelijk is de dwaas tevreden

Leer, het is cool

Maar het is niets meer dan een banale interactie

Niemand raakt zichzelf aan zoals het hoort

Niemand geeft erom zoals ze zouden moeten

Niemand houdt van elkaar, wil ideologie

Om te volgen, maar om te dienen

Eh, wie is er?

Tjonge, daarom ben ik

Ik huilde, er viel een traan

Als je zelfmoord pleegde, stierf je

Hij wierp zich van mijn blik af

Uit mijn lichaam ontsnapte ze

smeekt me om te veranderen

Nieuw idee gevormd

En een nieuwe manier van kijken

Door te kijken naar wat er is gebeurd

Tranen stromen niet langer zout

Gewoon likken en proeven van de verontwaardiging voor jezelf

Zelf hield ik mijn beslissing stil

En ik besloot mijn stem te laten horen nadat ik zoveel slechte meningen had gehoord

Ik heb geleerd brood te vermenigvuldigen

In de eenentwintigste eeuw

Van onverschilligheid, eindstand en televisie

Dus gewoon reviewen

Wat zou ik zijn zonder liefde, zonder pracht

Dochter van de Schurk Making Machine

hé, hé