Five Hundred Keys - Birch Book

On a frosty morning and I wake by the gale

And gold sparkled colors lay scattered on a trail

I gather my belongings and I follow the scent

Northernwise people

The children of Simon with a colorful dress

The old ones she smile under certain duress

From another

But what’s at the doorstep as the evening come by?

A gift and a card without any why

But I lift up the lid and inside the box

Are five hundred keys without any locks worth picking

I arrive at the party with a hole in my shoe

They invite me in for they have no excuse

But the cake is all eaten and the drinks they are stale

They pass round the candle so I tell my tale to another

But what’s on the table as the mornin' arrives?

A gift and a card and I know no whys

I looked at the card to see what it said

It was blank so it cuffed me to think what I may, me thinking

On a frosty evening I shy from the gale

And dark settled colors they scatter the trail

I gather my belongings and follow the scent

Find them all the people all making amend

The children still silent but over they’ll bend

The ones just wince at their certain descent

Like any other

But what’s at the graveyard as the noontime abides

A gift and a card ain’t that no surprise?

I left there the gift and I wrote on the card

I’m still learning always but give my regard to another

Op een ijzige ochtend en ik word wakker door de storm

En gouden fonkelende kleuren lagen verspreid op een pad

Ik verzamel mijn spullen en ik volg de geur

Noordelijke mensen

De kinderen van Simon met een kleurrijke jurk

De oude lacht ze onder bepaalde dwang

Van een ander

Maar wat staat er voor de deur als de avond voorbij komt?

Een cadeau en een kaart zonder enige reden

Maar ik til het deksel op en in de doos

Zijn vijfhonderd sleutels zonder sloten de moeite waard om te plukken?

Ik kom op het feest met een gat in mijn schoen

Ze nodigen me uit, want ze hebben geen excuus

Maar de taart is allemaal opgegeten en de drankjes zijn muf

Ze geven de kaars door, dus vertel ik mijn verhaal aan een ander

Maar wat staat er op tafel als de ochtend arriveert?

Een cadeau en een kaart en ik weet niet waarom

Ik keek naar de kaart om te zien wat er stond

Het was blanco, dus het boeide me om te denken wat ik kan, ik denkend

Op een ijzige avond schaam ik me voor de storm

En donkere, vaste kleuren verspreiden het pad

Ik verzamel mijn spullen en volg de geur

Vind ze alle mensen die het goedmaken

De kinderen zijn nog steeds stil, maar ze zullen buigen

Degenen huiveren gewoon bij hun zekere afkomst

zoals elke andere

Maar wat is er op het kerkhof als het middaguur is?

Een cadeau en een kaart is dat geen verrassing?

Ik liet het cadeau achter en schreef op de kaart

Ik leer nog steeds altijd, maar geef mijn achting aan een ander