Flying - Billy Falcon

The poet just stands there, watchin' life drag itself by

Tryin' to squeeze a rhyme out of what’s makin' him cry

He steals from your mouth, he steals from your eyes

Takes what’s dull and dirty, and pours you some wine

He listens like a safe crack for the tumblers to slot

When he gets it just right, the cage door unlocks

And he goes flyin'

Where no one can find him

Where nothin' can hurt him

He goes flyin'

He makes it all up, but somehow he makes you believe

Exactly how he wants it, that’s how it’s gonna read

He don’t like the feel of his feet on the ground

Says maybe that’s why his world’s upside down

With a point on his pencil he’s got control

His well-muscled body no prison can hold

He goes flyin'

Right out the window

Over the roof tops

He goes flyin'

La la, la la la, la la, la la la, la la

In between verses, he scared he’s gone dry

Run out of adjectives to describe

The curl of her lip, the crimp of her eye

He sits in his cell until the next time

He goes flyin'

Where no one can find him

Where nothin' can hurt him

He goes flyin'

Right out the window

Over the roof top

He goes flyin'

Where nobody’s leavin'

Where nobody’s hurtin'

Where nobody’s dyin'

He goes flyin'

He goes flyin'

He goes flyin'

La la, la la la, la la, la la la, la la

De dichter staat daar gewoon, kijkend naar het leven dat zich voortsleept

Probeer een rijm te persen uit wat hem aan het huilen maakt

Hij steelt van je mond, hij steelt van je ogen

Neemt wat saai en vies is, en schenkt je wat wijn in

Hij luistert als een veilige spleet voor de tuimelaars om te laten vallen

Als hij het precies goed doet, wordt de deur van de kooi ontgrendeld

En hij gaat vliegen

Waar niemand hem kan vinden

Waar niets hem pijn kan doen

Hij gaat vliegen

Hij verzint het allemaal, maar op de een of andere manier laat hij je geloven

Precies zoals hij het wil, zo gaat het lezen

Hij houdt niet van het gevoel van zijn voeten op de grond

Zegt misschien dat zijn wereld daarom op zijn kop staat

Met een punt op zijn potlood heeft hij controle

Zijn goed gespierde lichaam kan geen enkele gevangenis vasthouden

Hij gaat vliegen

Recht uit het raam

Over de daken

Hij gaat vliegen

La la, la la la, la la, la la la, la la

Tussen de verzen door was hij bang dat hij opgedroogd was

Geen bijvoeglijke naamwoorden meer om te beschrijven

De krul van haar lip, de plooi van haar oog

Hij blijft in zijn cel tot de volgende keer

Hij gaat vliegen

Waar niemand hem kan vinden

Waar niets hem pijn kan doen

Hij gaat vliegen

Recht uit het raam

Over het dak

Hij gaat vliegen

Waar niemand weggaat

Waar niemand pijn doet

Waar niemand sterft

Hij gaat vliegen

Hij gaat vliegen

Hij gaat vliegen

La la, la la la, la la, la la la, la la