Yerine - Bilici

Sonsuz patikalarda çıkmaza yürümek

Ne kadar zorlasam da kaybolup erimek

Koşmadan yorulmak, boşlukta süzülmek

Bertaraf ediyor

Kendimi sarf etmişim unutmak yerine

Kalbimi azletmişim gömülmüş derine

Kendime kaç demiştim savaşmak yerine

Çok inat etmişim sebepsizce yine

Nedenini inat ile soruyorum hep

Kafamdaki sorun derin düşünceden ibaret

Deli benim eğer akıllıysa bu kara kader

Ama yıkılan o yapıların mimarı kalem

Yok olalım artık bi' sebebimiz yok

Gözlerimi kamaştıran güneş bil loş

En derinlerin derinindyim karanlığa koş

Vesveselerine kanıyorum dayanağım yok

Sonsuz patikalarda çıkmaza yürümek

Ne kadar zorlasam da kaybolup erimek

Koşmadan yorulmak, boşlukta süzülmek

Bertaraf ediyor

Kendimi sarf etmişim unutmak yerine

Kalbimi azletmişim gömülmüş derine

Kendime kaç demiştim savaşmak yerine

Çok inat etmişim sebepsizce yine

Bu gemide kaçıncı mektup gönderişim

Dümeni kırıp buz dağını seyredişim

Aklımı kaçırıyo'm aslında bi' hiçim

Yaşadığım çelişkinin ürünü bu kin

Oluru falan yok, kalanı talan toz

Bentimi saran kor kalbimi kazar

Bi' kasa ve bir dost, kalamaz kir toz

Dertleri saymazsak benim gemide paşa, ya

Sonsuz patikalarda çıkmaza yürümek

Ne kadar zorlasam da kaybolup erimek

Koşmadan yorulmak, boşlukta süzülmek

Bertaraf ediyor

Kendimi sarf etmişim unutmak yerine

Kalbimi azletmişim gömülmüş derine

Kendime kaç demiştim savaşmak yerine

Çok inat etmişim sebepsizce yine

Kendimi sarf etmişim unutmak yerine

Kalbimi azletmişim gömülmüş derine

Kendime kaç demiştim savaşmak yerine

Çok inat etmişim sebepsizce yine

Doodlopend op eindeloze paden

Hoe hard ik het ook probeer, verdwijnen en smelten

Moe worden van het rennen, zweven in de ruimte

beschikt over

Ik heb mezelf uitgegeven in plaats van te vergeten

Ik verwierp mijn hart, het is diep begraven

Ik zei tegen mezelf dat ik weg moest rennen in plaats van te vechten

Ik was weer zo koppig zonder reden

Ik vraag altijd koppig waarom

Het probleem in mijn hoofd is diep nadenken

Ik ben gek, als hij slim is, is dit een zwart lot

Maar de architect van die gesloopte panden is pen.

Laten we verdwijnen, we hebben geen reden meer

De zon die mijn ogen verblindt, is zwak

Ik ben diep in je diepste rennen in het donker

Ik geloof in je waanvoorstellingen, ik heb geen basis

Doodlopend op eindeloze paden

Hoe hard ik het ook probeer, verdwijnen en smelten

Moe worden van het rennen, zweven in de ruimte

beschikt over

Ik heb mezelf uitgegeven in plaats van te vergeten

Ik verwierp mijn hart, het is diep begraven

Ik zei tegen mezelf dat ik weg moest rennen in plaats van te vechten

Ik was weer zo koppig zonder reden

Hoeveel brieven heb ik op dit schip gestuurd?

Ik stuurde en keek naar de ijsberg

Ik verlies mijn verstand, eigenlijk ben ik niets

Deze wrok is het product van de tegenstrijdigheid die ik heb meegemaakt

Het maakt niet uit, de rest is geplunderd stof

Het sintel dat me omringt, graaft mijn hart

Een kluis en een vriend, kan geen vuil stof blijven

Als we de problemen niet tellen, pasja op mijn schip,

Doodlopend op eindeloze paden

Hoe hard ik het ook probeer, verdwijnen en smelten

Moe worden van het rennen, zweven in de ruimte

beschikt over

Ik heb mezelf uitgegeven in plaats van te vergeten

Ik verwierp mijn hart, het is diep begraven

Ik zei tegen mezelf dat ik weg moest rennen in plaats van te vechten

Ik was weer zo koppig zonder reden

Ik heb mezelf uitgegeven in plaats van te vergeten

Ik verwierp mijn hart, het is diep begraven

Ik zei tegen mezelf dat ik weg moest rennen in plaats van te vechten

Ik was weer zo koppig zonder reden