Landfall -

«People don’t understand,»

That is what you say to yourselves

As you nibble away

At our rights, our freedoms

Spending far too long in the dark

All alone

With your mandate for power

For ruling, such as it is

It’s enough for ruin

All we have is unreal

Nothing so unwritten is safe

Insecurity and power

Is a force to be feared

Seems it’s an impossible thing

To be open

And cover your backs

From those who put you there

In the place that is your home

To scorn our deepest fears

And take it on themselves

To take it all and do it in our names

This land is so afraid

For in the fading light

This land, in time may fall

Plant some reality here

Here into the front of my home

If they take you apart

Have to fight for yourselves

Funny how it’s always the same

It don’t matter who’s holding

The key to the garden

The limit of my understanding is reached

Ten years on from the day they broke down the line

Red man Arthur was proved right all along

Loose your big train of thought

Take it to a wall with some writing:

«question authority»

And then it says «why?»

What we have to say to ourselves

As we marvel at all of the facts

And the figures at the fingertips

Of the men in power

"Mensen begrijpen het niet",

Dat is wat je tegen jezelf zegt

Terwijl je wegknabbelt

Op onze rechten, onze vrijheden

Veel te lang in het donker zitten

Helemaal alleen

Met uw mandaat voor macht

Voor uitspraak, zoals het is

Het is genoeg voor de ondergang

Alles wat we hebben is onwerkelijk

Niets dat zo ongeschreven is, is veilig

Onzekerheid en macht

Is een kracht om bang voor te zijn?

Het lijkt erop dat het onmogelijk is

Om open te zijn

En bedek je rug

Van degenen die je daar hebben geplaatst

Op de plek waar je thuis bent

Om onze diepste angsten te minachten

En het op zich nemen

Om alles te nemen en het in onze naam te doen

Dit land is zo bang

Voor in het vervagende licht

Dit land kan na verloop van tijd vallen

Plant hier wat realiteit

Hier in de voorkant van mijn huis

Als ze je uit elkaar halen

Moet voor jezelf vechten

Grappig hoe het altijd hetzelfde is

Het maakt niet uit wie er vasthoudt

De sleutel tot de tuin

De limiet van mijn begrip is bereikt

Tien jaar na de dag dat ze kapot gingen

Rode man Arthur had de hele tijd gelijk gekregen

Verlies je grote gedachtengang

Neem het mee naar een muur met wat schrijven:

"vraag authoriteit"

En dan staat er "waarom?"

Wat we tegen onszelf te zeggen hebben

Terwijl we ons verbazen over alle feiten

En de cijfers binnen handbereik

Van de mannen aan de macht