Statuen im Eis - Bifrost

In tiefem Winter, bei Kälte und Schnee

Fällt schwer die dichte Winterarmee

Alles wird mit Eis bedeckt

Egal wie sehr es auch versteckt

Jedes Haus und jede Mauer

Vom Menschen erschaffen, von so kurzer Dauer

Versinkt nun in der ewigen Pracht

Der alte Winter kommt — mit all seiner Macht !

Niemand hörte auf die Wiesen

Schenkte Gehör den sehenden Greisen

So schlug das Eis dann plötzlich zu

Vom Frost gebettet zur letzten Ruh

Bleiche Lippen, starre Gesichter

Nur des Nordens helle Lichter

Alles ist verloren

Im tiefen Eis gefroren

Der Winter fordert seinen Preis

Ein Massengrab aus Schnee und Eis

Es ist der kalte Tod in weiß

Flüstert es der Wind ganz lies

Erstarrt zu Skulpturen, bizarres Werk aus Eis

Nun kalt, was einst ward heiß

In tiefem Winter, bei Kälte und Schnee

Wenn tiefgefroren jeder See

Hört niemand mehr das leise Flenn

All jeder die zugrunde gehen: Jeder Mann und jede Frau

Ist ihr Haar auch noch so grau

Egal wieviel jemals errungen, alles wird vom Frost verschlungen

Als kalte Statue erstarrt

Ewig mancher Körper harrt

Unbedeutend und so klein

Scheint nun das menschlich Sein

Statuen im ewigen Eis

Flüstert es der Wind ganz lies !

Starre, klirrende Kälte, Tod und Frost

Die Eiszeit hat begonnen

Ein Ende bedeutet Neubeginn:

Der ewige Kreis — eine neue Zeit bricht an !

In de diepe winter, met kou en sneeuw

Het dichte winterleger valt zwaar

Alles is bedekt met ijs

Het maakt niet uit hoeveel het is verborgen

Elk huis en elke muur

Door de mens gemaakt, dus van korte duur

Zink nu weg in eeuwige pracht

De oude winter komt eraan - met al zijn macht!

Niemand luisterde naar de weilanden

Hoorde de ziende oude man

Dus het ijs sloeg ineens toe

Door de vorst ingebed tot hun laatste rust

Bleke lippen, starre gezichten

Alleen de felle lichten van het noorden

Alles is verloren

Bevroren in diep ijs

De winter eist zijn prijs

Een massagraf van sneeuw en ijs

Het is koude dood in het wit

Whispers it de wind helemaal gelezen

Gestold tot sculpturen, bizar werk van ijs

Nu koud wat ooit warm was

In de diepe winter, met kou en sneeuw

Wanneer diepgevroren elk meer

Niemand hoort het zachte gejammer meer

Iedereen die omkomt: elke man en vrouw

Is haar haar zo grijs?

Het maakt niet uit hoeveel ik ooit heb gewonnen, alles zal worden verslonden door de vorst

Bevroren als een koud standbeeld

Eeuwig wacht een lichaam

Onbeduidend en zo klein

Lijkt nu menselijk

Beelden in het eeuwige ijs

Whispers het de wind volledig lezen!

Stijf, ijskoud, dood en vorst

De ijstijd is begonnen

Een einde betekent een nieuw begin:

De eeuwige cirkel - een nieuw tijdperk breekt aan!