Raue See - Bifrost

Am tiefen Meer zieht auf ein Sturm

Der Maat er schreit’s vom Mastenturm

Schwarz ist der Horizont

Verschwunden ist der Sonne Gold !

Trotzt dem Sturm und haltet Stand

Bis erreicht das rettend Land

Haltet das Tau, trotzt dem Wind

Stürzt in die Gefahr euch blind !

Gebt nicht auf das Ziel ist nah:

Das Land, es wird so wunderbar !

Die Wellen schlagen meterhoch

Im Himmel tut sich auf ein Loch

Schwerer Regen prasselt laut

Fällt kalt und stechend auf die Haut

Am Steuer steht ein kräftiger Mann

Lenkt durch den Sturm diesen Kahn

Kreidebleich wird sein Gesicht

Als krachend eine Blanke bricht

Trotz alles Manneskraft

Er sich nicht zu halten schafft

So spült das Meer ihn über Bord

Auf die weite See hinfort !

Kaum schwimmt man noch um sein Leben

Um sich kraftlos hinzugeben

Scheint doch groß zuerst die Not

Das Meer ist ein schöner Tod !

Die Sicht klärt auf !

Die See wird ruhig !

Nicht weit entfernt erscheint ein Land

Unerforscht und unbekannt !

Unerforscht und unbekannt — dies ist unser neues Land !

Er steekt een storm op de diepzee

De stuurman roept het vanuit de masttoren

De horizon is zwart

Weg is het goud van de zon!

Trotseer de storm en houd vol

Tot het reddende land bereikt

Houd het touw vast, trotseer de wind

Val blindelings in gevaar!

Geef niet op, het doel is nabij:

Het land zal zo geweldig zijn!

De golven zijn meters hoog

Er is een gat in de lucht

Zware regen klettert luid

Valt koud en prikkend op de huid

Een sterke man zit aan het stuur

Stuur deze boot door de storm

Zijn gezicht wordt wit

Wanneer een spatie breekt met een crash

Ondanks alle mannelijkheid

Hij houdt het niet vol

Dus de zee spoelt hem overboord

Weg naar de wijde zee!

Je zwemt nauwelijks voor je leven

Machteloos overgeven

De behoefte lijkt in eerste instantie groot

De zee is een mooie dood!

Het uitzicht klaart op!

De zee wordt rustiger!

Een land verschijnt niet ver weg

Onontgonnen en onbekend!

Onontgonnen en onbekend - dit is ons nieuwe land!