Der Rächer - Bifrost

Seht ihr dieses Hause dort

Es brennt Lichterloh

Bewohner waren Mann, Frau, Sohn

Der Knabe starb, der Manne floh

Räuber waren schuld daran

Sie töteten den Knaben

Der Grund war dessen Hab und Gut

Sie wollten dieses haben

Der Manne überlebte knapp

Ein Pfeil durchschlug den Leib

Der zweite Pfeil verfehlte ihn

Der dritte traf sein Weib

Er rettete sich in den Wald

Und wurde nicht entdeckt

Die Häscher suchten lang nach ihm

Doch er war gut versteckt

Ein Manne steht allein im Wald

Bereit um aufzubrechen

Ermordet ward sein einzig Kind

Er geht um es zu Rächen

Auf das Grab blickt und spricht

Bei Allvater schwöre ich

Ich vergesse deiner nicht

Und lass die Mörder bluten

Da packt er seine Sachen

Und macht sich auf die Reise

Der Schmerz sein Herz verzehrt

Und er weinte leise

Nach Anbeginn der Suche fand er das Versteck schon bald

Der mörderischen Schergen, in einem tiefen Wald

Dem ersten den er hier nun sah

Riss er gleich die Kehle raus

Sein Schwert zerschnitt den Körper

Der Anblick war ein Graus

Stirb Bastard, Stirb!

Stirb!

Rief der Mann voll Hass, das Gesicht von Wut

Verzerrt und vom Blut der Feinde nass

Ein Manne steht allein im Wald

Bereit um aufzubrechen

Ermordet ward sein einzig Kind

Er geht um es zu Rächen

Auf das Grab blickt und spricht

Bei Allvater schwöre ich

Ich vergesse deiner nicht

Und lass die Mörder bluten

Zie je dat huis daar?

Lichten staan ​​in brand

Bewoners waren man, vrouw, zoon

De jongen stierf, de man vluchtte

Rovers waren de schuldige

Ze hebben de jongen vermoord

De reden waren zijn bezittingen

Ze wilden deze

De man overleefde het ternauwernood

Een pijl doorboorde het lichaam

De tweede pijl miste hem

De derde ontmoette zijn vrouw

Hij redde zichzelf in het bos

En werd niet ontdekt

De ontvoerders hebben lang naar hem gezocht

Maar hij was goed verstopt

Een man staat alleen in het bos

Klaar om te gaan

Zijn enige kind werd vermoord

Hij gaat het wreken

Kijkt naar het graf en spreekt

Bij Allfather, ik zweer het

ik vergeet je niet

En laat de moordenaars bloeden

Dan pakt hij zijn spullen in

En begint aan de reis

De pijn verteert zijn hart

En hij huilde zachtjes

Nadat hij met zoeken was begonnen, vond hij al snel de schuilplaats

De moorddadige handlangers, in een diep bos

De eerste die hij hier nu zag

Hij scheurde meteen zijn keel eruit

Zijn zwaard sneed door het lichaam

Het zicht was afschuwelijk

Sterf klootzak, sterf!

Dood gaan!

riep de man vol haat, zijn gezicht vol woede

Vervormd en gedrenkt in vijandelijk bloed

Een man staat alleen in het bos

Klaar om te gaan

Zijn enige kind werd vermoord

Hij gaat het wreken

Kijkt naar het graf en spreekt

Bij Allfather, ik zweer het

ik vergeet je niet

En laat de moordenaars bloeden